Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 971/286/12-4-2013 ΩΡΕΣ ΕΝΑΡΞΕΩΝ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 971/286/12-4-2013 ΩΡΕΣ ΕΝΑΡΞΕΩΝ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ
E-mailΕκτύπωσηPDF
Ἐν Χίῳ τῇ 12ῃ Ἀπριλίου 2013
Ἀρ. Πρωτ.: 971
Ἀρ. Διεκπ.: 286
ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Πρός
τόν Ἱερόν Κλῆρον
τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Διά τοῦ παρόντος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὧραι ἐνάρξεως τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁρίζονται ὡς κατωτέρω:
Ἡ Ἱερά Ἀκολουθία τοῦ ΝΥΜΦΙΟΥ (ἑσπέρα: ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΒΑΪΩΝ, ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ, ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΡΙΤΗΣ) ἄρχεται ὥραν 7.30΄ μ. μ., ἡ δέ Θεία Λειτουργία τῶν ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ 6. 30΄ π. μ.
Τήν Μ. ΤΕΤΑΡΤΗΝ καί ὥραν 6.00΄ μ. μ. : Ἡ Ἀκολουθία τοῦ ΙΕΡΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ, καί, ἐν συνεχείᾳ, ὁ ρθρος τῆς Μεγάλης Πέμπτης.
Τήν Μ. ΠΕΜΠΤΗΝ πρω·ί· : Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ὥρα 7.00΄ π. μ.
Τήν Μ. ΠΕΜΠΤΗΝ ἑσπέρας : Ἡ Ἀκολουθία τῶν ΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ (12 ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ), ὥρα 7.00΄ μ. μ.
Τήν Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ πρωΐ, ὥραν 8.00΄ π. μ.: Ἡ Ἀκολουθία τῶν Μεγάλων ρν, ἐν συνεχείᾳ δέ, περί ὥραν 10.00΄ π. μ., ὁ Μέγας Ἑσπερινός τῆς ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΕΩΣ.
Τήν Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ἑσπέρας : Ἡ Ἀκολουθία τοῦ "ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΘΡΗΝΟΥ", ὥρα 7.00΄μ. μ.
Τό Μ. ΣΑΒΒΑΤΟΝ πρωΐ, ὥραν 7.30΄ π. μ.:Θεία Λειτουργία τοῦ Μ. Βασιλείου.
Τό ἑσπέρας, ἡ Ἀκολουθία τῆς ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, ἄρχεται ὥραν 11.00΄ μ. μ., τήν δέ 12ην κριβς, ἡ ΤΕΛΕΤΗ τῆς ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, ἐπί τῆς ἐξέδρας, εἰς τόν περίβολον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, μετά τήν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. (Πέρας Θ. Λειτουργίας χι πρίν πό 1.40΄ π.μ.).
Τήν ΚΥΡΙΑΚΗΝ τοῦ ΠΑΣΧΑ καί ὥραν 10.00΄ π. μ., εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου, θά ψαλῇ ὁ Πανηγυρικός ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ τῆς ΑΓΑΠΗΣ ( Β' ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ), θά ἀναγνωσθῇ δέ τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον εἰς διαφόρους γλώσσας, καί θά λάβῃ χώραν ἡ λιτάνευσις τοῦ Ἱεροῦ Λαβάρου τῆς Ἀναστάσεως καί ἡ διανομή τῶν πασχαλινῶν αὐγῶν.
Ἐντολῇ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου
Ὁ Πρωτοσύγκελλος
Ἀρχιμανδρίτης
Γεώργιος Κ. Λιαδῆς

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

21 Ἀπριλίου 2013 - Κυριακή Ε΄ τῶν Νηστειῶν /ΠΗΓΗ :ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

21 Ἀπριλίου 2013 - Κυριακή Ε΄ τῶν Νηστειῶν /ΠΗΓΗ :ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ
E-mailΕκτύπωσηPDF
ApostolosΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Ἀριθμός 14
Κυριακή Ε΄τῶν Νηστειῶν
21 Ἀπριλίου 2013
(Ἑβρ. θ΄ 11-14)
*
«Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ...καθαριεῖ τήν συνείδησιν ὑμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων»
Ὑπάρχει, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, κάτι βασικό καί οὐσιαστικό γιά τόν ἄνθρωπο, πού ἡ ἐποχή μας καί ὁ τεχνικός πολιτισμός της δέν μπορεῖ οὔτε θά μπορέσει ποτέ νά τοῦ προσφέρει. Πρόκειται γιά τόν ψυχικό καθαρμό, τή λύτρωσι ἀπό τήν ἐνοχή τῆς ἁμαρτίας. Αὐτό εἶναι καί θά εἶναι ἀποκλειστικό ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν. Γι’αὐτή τήν ἀποκλειστικότητα μᾶς μιλάει στή σημερινή περικοπή ὁ ἀπόστολος Παῦλος.
Πανάρχαιος καί πανανθρώπινος ὁ πόθος τοῦ ψυχικοῦ καθαρμοῦ καί τῆς λυτρώσεως ὁδηγοῦσε τούς ἀνθρώπους σέ αἱματηρές θυσίες καί ὁλοκαυτώματα. «Τό αἷμα ταύρων καί τράγων» ἔρρεε σάν ποτάμι στούς βωμούς καί τά θυσιαστήρια τῆς γῆς. Καί ὅμως οἱ ποταμοί αὐτοί τῶν αἱμάτων δέν κατώρθωναν νά καθαρίζουν τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν ψυχικό μολυσμό τῆς ἁμαρτίας.
Τό αἷμα ὅμως τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἐκεῖνο πού καθάρισε ὁριστικά καί γιά πάντα τόν ἄνθρωπο ἀπό τό ρύπο τῆς ἁμαρτίας. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός «πρόσφερε τόν ἑαυτό Του σάν ἄμωμο θῦμα στόν Θεό» καί μέ τή θυσία Του αὐτή, μέ τό δικό Του αἷμα, ἐξασφάλισε «αἰώνια λύτρωσι» στό ἀνθρώπινο γένος.
Σάν ἄνθρωποι, ἀδύνατοι ἴσως, ἔχουμε καί μεῖς τήν ψυχή καί τή συνείδησί μας μολυσμένη καί τραυματισμένη ἀπό πονηρές καί ἁμαρτωλές πράξεις. Ἴσως καί ἡ δική μας ψυχή νά εἶναι αἰχμαλωτισμένη ἀπό κάποιο πάθος, ἀπό κάτι πού εἶναι ἀντίθετο πρός τό νόμο καί τό ἅγιο θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί γι’ αὐτό νοιώθουμε ἔνοχοι καί ὑπεύθυνοι. Μερικοί νομίζουν ὅτι οἱ διασκεδάσεις, τά ταξίδια, ἡ ἀπασχόληση μέ τήν τέχνη, τή μουσική κ.λ.π., ὅτι ὅλα αὐτά μποροῦν νά τούς ἀπαλλάξουν ἀπό τούς τρομερούς ἐλέγχους τῆς συνειδήσεως ۠ ὅτι μποροῦν νά τούς κάνουν νά λησμονήσουν τό κακό ἤ τό ἔγκλημα πού ἔκαναν...Μεγάλη πλάνη! Γιατί ὁποιαδήποτε πόρτα καί ἄν κτυπήσουμε, δέν πρόκειται ν’ ἀνοίξει γιά νά μᾶς χαρίσει τήν ἐλευθερία ἀπό τό δεσμωτήριο τῆς συνειδήσεως. Κανείς καί τίποτε δέν μπορεῖ νά μᾶς γλυτώσει ἀπό τό ψυχικό μας μαρτύριο.
Μόνον Ἕνας μπορεῖ νά μᾶς λυτρώσει πραγματικά. Εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ἐσταυρωμένος. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος βεβαιώνει τούς χριστιανούς: «λυτρωθήκαμε μέ τό τίμιο αἷμα τοῦ Χριστοῦ, πού θυσιάσθηκε σάν ἀρνί ἄσπιλο καί ἀμόλυντο» (Α΄Πέτρ. α΄ 19). Δέν ἀρκεῖ ὅμως ν’ ἀκούσουμε τή διακήρυξη τῆς ἀποκλειστικότητος τοῦ Χριστοῦ στό ἔργο τῆς λυτρώσεως.
Χρειάζεται καί ἡ ἀποφασιστική πορεία στίς πηγές τοῦ καθαρμοῦ. Ὅλοι τίς γνωρίζουμε. Εἶναι τά ἱερά Μυστήρια πού μᾶς χάρισε ἡ ἀγαθότητα κάι ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ μας. Τά ἱ. Μυστήρια παρέχουν τόν ψυχικό καθαρμό καί τή λύτρωσι, γιατί ἀντλοῦν τή χάρι καί τή δύναμι ἀπό τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ.
Ἔτσι, τό Ἅγιο Βάπτισμα καθαρίζει καί ἀπαλλάσσει τόν βαπτιζόμενο ἀπό κάθε ἐνοχή καί τόν ἀναγεννᾶ πνευματικά. Τό ἱ. Μυστήριο τῆς μετανοίας καί ἐξομολογήσεως εἶναι τό δεύτερο βάπτισμα, ἡ πνευματική κολυμβήθρα, πού καθαρίζει καί πάλι τήν ψυχή ἀπό ἁμαρτίες πού κάνει ὁ ἄνθρωπος μετά τό Βάπτισμα. Καί στό ἁγιώτατο μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, ὁ πιστός κοινωνεῖ «τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον».
Στά ἱερά αὐτά Μυστήρια πρέπει νά μετέχουμε συχνά γιά νά λυτρωθοῦμε οὐσιαστικά καί πραγματικά. Κανένας λόγος καί κανένας δισταγμός δέν πρέπει νά μᾶς κρατᾶ μακριά ἀπό αὐτές τίς πηγές τοῦ καθαρμοῦ καί τῆς πνευματικῆς ἀναγεννήσεως.
Ἡ συμμετοχή στά ἱ. Μυστήρια εἶναι ἀπαραίτητη καί γιά ἕναν ἄλλο σοβαρό λόγο. Διότι μᾶς ἀξιώνουν νά πλησιάζουμε καί νά λατρεύουμε τόν ἅγιο Θεό μας. «Εἰς τό λατρεύειν Θεῷ ζῶντι», ὅπως τονίζει ὁ Ἀπόστολος. Μόνο μέ καθαρμένη ψυχή καί ἅγια χείλη μποροῦμε νά προσεγγίζουμε καί νά ὑμνοῦμε τόν Θεό μας. Ἡ Μ. Ἑβδομάδα πλησιάζει. Πῶς θά ὑποδεχθοῦμε τόν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ; Πῶς θά νοιώσουμε βαθιά τά Πάθη καί τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ μας; Μόνο «μέ καθαρές ψυχές καί ἀκηλίδωτα χείλη», ὅπως λέει ἕνας ὡραῖος ὕμνος τῆς Ἐκκλησίας. Ἄς καθαρθοῦμε, λοιπόν, ἀδελφοί. ΑΜΗΝ!

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΝΟΤΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΝΟΤΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ
E-mailΕκτύπωσηPDF
Ag_Makarios_Ydra_1Η ίδρυση το 1999 του Εκκλησιαστικού Μουσείου Ύδρας «Ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς» με πρωτοβουλία του ασκητικού και φιλαγίου Σεβασμιωτάτου Γέροντος Μητροπολίτου πρώην Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κυρού Ιεροθέου αποτελεί κορυφαίο γεγονός στην εκκλησιαστική ιστορία του αγιοτόκου και αγιοβαδίστου νησιού της Ύδρας με την πλούσια κολλυβαδική παράδοση, αφού συνέβαλε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην προβολή των εκκλησιαστικών κειμηλίων και θησαυρών του μικρού, αλλά πλούσιου σε πολιτιστική κληρονομιά νησιού του Αργοσαρωνικού.
Επιπλέον το Εκκλησιαστικό Μουσείο Ύδρας, το οποίο εγκαινιάσθηκε με κάθε επισημότητα υπό του αοιδίμου Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου στις 15 Αυγούστου 2005, προβάλλει με την ονοματοδοσία του μία εξέχουσα εθνικοθρησκευτική, οσιακή και αλειπτική μορφή της Εκκλησίας μας με θεοπτικές εμπειρίες, χάρισμα θεοσημειών και πλούσιο συγγραφικό έργο. Ο λόγος για τον Άγιο Μακάριο τον Νοταρά Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου (1731 -1805), ο οποίος άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην Ύδρα με την ασκητική του παρουσία και το καρποφόρο ιεροκηρυκτικό και αγιαστικό του έργο. Το γεγονός αυτό οδήγησε και στη συναρίθμησή του στη χορεία των τοπικών αγίων του νησιού, αλλά και στην ονοματοδοσία του Εκκλησιαστικού Μουσείου. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός, ότι προς τιμήν του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά διοργανώθηκε στην Ύδρα στις 20 Αυγούστου 2005 υπό την επιμέλεια του αειμνήστου Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Στυλιανού Γ. Παπαδοπούλου ημερίδα επ’ ευκαιρία της επετειακής συμπληρώσεως των 200 ετών από την οσιακή του Κοίμηση στις 17 Απριλίου 1805.
Ag_Makarios_Ydra_2 Ag_Makarios_Ydra_5
Ο ακλινής και αμετακίνητος στην ορθόδοξη εκκλησιαστική πίστη και παράδοση Άγιος Μακάριος γεννήθηκε το 1731 στα ιστορικά Τρίκαλα Κορινθίας. Ο κατά κόσμον Μιχαήλ Νοταράς ήταν γόνος της επιφανούς και αρχοντικής οικογένειας των Νοταράδων, η οποία διέθετε ισχυρή πολιτική, οικονομική και κοινωνική ισχύ. Από την αριστοκρατική αυτή οικογένεια προήλθαν εξέχουσες εκκλησιαστικές μορφές, όπως ο θαυματουργός πολιούχος της Κεφαλληνίας Άγιος Γεράσιμος ο Νοταράς (1509-1579), ο εθνομάρτυρας Λουκάς Νοταράς (+1453) και οι Πατριάρχες Ιεροσολύμων Δοσίθεος (+1707) και Χρύσανθος (+1731). Ο Μιχαήλ διακρίθηκε από την παιδική του ηλικία για τη σεμνότητα, την ευσέβεια, την αγάπη του προς τον συνάνθρωπο και την κλίση του στη μοναχική ζωή. Τα πρώτα γράμματα διδάχθηκε στην πατρίδα του, αλλά ο πόθος του για την ασκητική ζωή τον οδηγεί κρυφά από τους γονείς του στο ιστορικό μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου στα Καλάβρυτα. Επιστρέφει όμως στο πατρικό σπίτι, αφού ο πατέρας του δεν δίνει τη συγκατάθεσή του γι’ αυτή του την επιλογή. Έτσι παραμένει στο σπίτι μελετώντας ψυχωφελή βιβλία, ενώ δεν ανταποκρίνεται στην επιθυμία του πατέρα του να συγκεντρώσει τα οφειλόμενα χρήματα από τα γύρω χωριά. Μετά τον θάνατο του διδασκάλου του Ευσταθίου αναλαμβάνει ο ίδιος καθήκοντα διδασκάλου για έξι χρόνια, όπου εργάζεται αμισθί για τη μόρφωση των παιδιών της επαρχίας του.
Ag_Makarios_Ydra_3 Ag_Makarios_Ydra_6
Το 1764 εξεδήμησε προς Κύριον ο Μητροπολίτης Κορίνθου Παρθένιος και σύσσωμος ο λαός και ο κλήρος της Αποστολικής Εκκλησίας της Κορίνθου επιθυμεί τον Μιχαήλ ως διάδοχο του Παρθενίου. Έτσι μετά την εις διάκονον χειροτονία του, κατά την οποία έλαβε το όνομα Μακάριος, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και τον Ιανουάριο του 1765 εκλέγεται Μητροπολίτης Κορίνθου. Κατά τη διάρκεια της πενταετούς καρποφόρας αρχιερατικής του διακονίας στην ευλογημένη κορινθιακή γη αναπτύσσει ένα αξιόλογο αναγεννητικό έργο με σκοπό την ανύψωση του εκκλησιαστικού φρονήματος και του πνευματικού επιπέδου του λαού της Κορίνθου. Επιδεικνύοντας ρεαλισμό, σύνεση, διάκριση, δημιουργική τόλμη και πνευματική ισορροπία στην άσκηση των πολυεύθυνων καθηκόντων του και στην κατανόηση των προβλημάτων και αναγκών της εποχής του, καθίσταται ο μεγάλος αναμορφωτής της Αποστολικής Εκκλησίας της Κορίνθου.
Ag_Makarios_Ydra_4 Ag_Makarios_Ydra_7
Όμως το 1768 με την κήρυξη του ρωσοτουρκικού πολέμου απομακρύνεται αυθαίρετα και αντικανονικά από τον επισκοπικό θρόνο της Κορίνθου και αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη μητρόπολή του. Μεταβαίνει στη Ζάκυνθο για τρία χρόνια, ενώ επισκέπτεται και την Κεφαλληνία για να προσκυνήσει το χαριτόβρυτο ιερό λείψανο του Αγίου Γερασίμου, όπου σύμφωνα με την προφορική παράδοση της μονής των Ομαλών έλαβε χώρα το θαυμαστό γεγονός της εν πνεύματι συνάντησης του Αγίου Γερασίμου με τον Άγιο Μακάριο, των δύο δηλαδή επιφανών γόνων της αρχοντικής οικογένειας των Νοταράδων.
Ag_Makarios_Ydra_8 Ag_Makarios_Ydra_9
Από τα Επτάνησα καταφεύγει στην Ύδρα, η οποία αποτέλεσε ένα σημαντικό σταθμό στην ιεραποστολική του πορεία, αφού από την άφιξή του στο αγιοβάδιστο αυτό νησί του Αργοσαρωνικού το 1774 αρχίζει ένα πολυσήμαντο πνευματικό έργο. Η παραμονή του Αγίου στην Ύδρα από τις αρχές του 1774 έως και τις αρχές του δευτέρου εξαμήνου του 1775 μπορεί να ήταν βραχυχρόνια, αλλά υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική και εποικοδομητική, αφού ανέπτυξε μία καρποφόρα ιεροκηρυκτική και αγιαστική δραστηριότητα προς τον ευσεβή υδραϊκό λαό. Κύριο έργο του ταπεινού και ασκητικού επισκόπου της Κορίνθου ήταν η διδασκαλία, γεγονός που αποδεικνύεται και από τη σωζόμενη επιστολή του προς τους προεστούς και επιτρόπους της Ύδρας. Γι’ αυτό τον λόγο και το όνομα του Αγίου φέρει μέχρι σήμερα πλατεία του νησιού, η οποία κοσμείται με μαρμάρινη αναμνηστική στήλη, για να θυμίζει στους κατοίκους το πλούσιο ιεροκηρυκτικό του έργο. Σύμφωνα με τον επιφανή ιστοριοδίφη της Ύδρας Νικόλαο Χαλιορή σημαντική υπήρξε και η αγιαστική δραστηριότητα του Αγίου με την τέλεση αρχιερατικών ιεροπραξιών, όπως τα εγκαίνια του ιερού ναού των Αγίων Πάντων, ο οποίος οικοδομήθηκε το 1774. Για τα εγκαίνια του ιστορικού αυτού ναού της Ύδρας σημειώνει ο διαπρεπής ιστοριοδίφης τα ακόλουθα: «Καθιερώθη δέ ὁ ναός οὗτος ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Κορινθίας Μακαρίου τοῦ Νοταρᾶ, τιμωμένου μεταξύ τῶν Ἁγίων σήμερον ὑπό τῆς Ἐκκλησίας μας». Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι στο νησί διασώζονται μέχρι σήμερα αντιμήνσια με την υπογραφή του Αγίου, ένα εκ των οποίων βρίσκεται τεθησαυρισμένο στο παρεκκλήσιο του Αγίου Μακαρίου στην Ιερά Μονή του Προφήτου Ηλιού Ύδρας, όπου φυλάσσεται τεμάχιο ιερού λειψάνου του Αγίου, καθώς και η αριστουργηματική εφέστια εικόνα του. Η ιστορική αυτή μονή ιδρύθηκε το 1813 από κολλυβάδες πατέρες, οι οποίοι έφθασαν από το Άγιο Όρος με έξαρχο τον Γέροντα Ιερόθεο, τον και κτίτορα και πρώτο ηγούμενο της μονής.
Ag_Makarios_Ydra_10Κατά την παραμονή του Αγίου Μακαρίου στην Ύδρα κορυφαίο γεγονός υπήρξε και η συνάντηση και γνωριμία του με τον εκ Νάξου Νικόλαο Καλλιβούρτζη, τον μετέπειτα περιλάλητο Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη (1749-1809), ο οποίος καθοδηγήθηκε πνευματικά από τον Άγιο Μακάριο και αναδείχθηκε ως ο μεγαλύτερος νηπτικός θεολόγος μετά τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά. Η συνάντηση των δύο αυτών ανδρών στην Ύδρα έθεσε τη βάση για έναν ισχυρό φιλικό σύνδεσμο, αλλά και για μία ένθεη συνεργασία που διαδραμάτισε έναν αποφασιστικό ρόλο στην πνευματική ζωή και αναγέννηση του υπόδουλου Ελληνικού Γένους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί, ότι ο Άγιος Μακάριος μαζί με τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη και τον Άγιο Αθανάσιο τον Πάριο (1721 – 1813) αποτέλεσαν τους αρχηγέτες του πνευματικού κινήματος των Κολλυβάδων και τους πρωτεργάτες της φιλοκαλικής αναγέννησης των πατερικών και χριστιανικών γραμμάτων, η οποία αποσκοπούσε στην ανακαίνιση της λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας και την επιστροφή στην αρχαία εκκλησιαστική παράδοση.
Ag_Makarios_Ydra_11Ο Άγιος Μακάριος κατά τη διάρκεια της βραχυχρόνιας, αλλά ευδοκίμου παρουσίας του στην Ύδρα φιλοξενήθηκε στο παλαίφατο μοναστήρι της Παναγίας Φανερωμένης. Το ιδρυθέν περί τα μέσα του 17ου αιώνα περιώνυμο αυτό μοναστήρι, το οποίο ανακηρύχθηκε σταυροπηγιακό το 1747, είναι ο σημερινός ιστορικός καθεδρικός ιερός ναός της Κοιμήσεως Θεοτόκου που αποτελεί και το επίκεντρο της θρησκευτικής ζωής των Υδραίων, αλλά και των λαμπρών εορταστικών εκδηλώσεων του Δεκαπενταυγούστου. Σύμφωνα με την υδραϊκή παράδοση, η οποία δεν επαληθεύεται βέβαια επαρκώς, ο Άγιος διέμεινε και στο απομονωμένο ασκητήριο του Αγίου Ιωαννικίου στην περιοχή της Ζούρβας. Στο ασκητήριο αυτό σύμφωνα με διηγήσεις παλαιών κατοίκων της περιοχής που έχουν καταγραφεί στο υδραϊκό περιοδικό «Το Μέλλον της Ύδρας», αναφέρεται χωρίς ονοματική μνεία κάποιος ασκητής που μόναζε εκεί και που σύμφωνα με τον αοίδιμο Υδραίο πρωτοπρεσβύτερο Δημήτριο Γκίκα Χελιώτη είναι ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς. Σημαντική και αξιοπρόσεκτη πρέπει να θεωρηθεί και η κατά το έτος 1860 καταγραφόμενη μαρτυρία του διαπρεπούς ιστορικού της Ύδρας Γεωργίου Κριεζή, σύμφωνα με την οποία «Ὁ ἐκ Κορίνθου Ἅγιος Μακάριος Νοταρᾶς, (θεῖος τοῦ Πανούτσου Νοταρᾶ), ἠσκήτευσεν ἐπί πολλά ἔτη ἔξωθεν τῆς πόλεως ἐντός κελίου, τό ὁποῖον εἶναι καί σήμερον ἀντικείμενον σεβασμοῦ».
Ag_Makarios_Ydra_12 Ag_Makarios_Ydra_13
Η φωταυγής παρουσία του Αγίου στην Ύδρα άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα της μέχρι τις ημέρες μας, αφού η νηπτική κολλυβαδική παράδοση, της οποίας εκφραστής και καθοδηγητής υπήρξε ο Άγιος Μακάριος, παραμένει ζωντανή στο νησί με την τέλεση των μνημοσύνων το Σάββατο, αλλά και με τη συχνή συμμετοχή των ευσεβών και φιλαγίων Υδραίων στη μυστηριακή και λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Η καρποφόρα παρουσία του θεοφόρου ασκητού και ευκλεούς ιεράρχου της Κορίνθου στο νησί επιβεβαιώνεται και από την ύπαρξη παλαιών φορητών εικόνων του Αγίου στις ιερές μονές Προφήτου Ηλιού, Αγίας Ευπραξίας και Γενεσίου Θεοτόκου Ζούρβας, καθώς και στους ιερούς ναούς Ευαγγελιστρίας του Μπενάκη και Αγίου Ελευθερίου (παρεκκλήσιο ιδιοκτησίας του μακαριστού Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κυρού Προκοπίου, όπου φυλάσσεται και τεμάχιο ιερού λειψάνου του).
Ag_Makarios_Ydra_14Αξιοσημείωτο είναι και το ενδιαφέρον του Αγίου για την Ύδρα, αφού μέχρι σήμερα σώζεται επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως Γρηγόριο που ήταν ο αδελφός του Αγίου νεομάρτυρος Θεοδώρου του Βυζαντίου, μέσω της οποίας ζητά πληροφορίες για κάποιον νεομάρτυρα Κωνσταντίνο, ο οποίος σύμφωνα με τους μελετητές ταυτίζεται με τον πολιούχο και έφορο της νήσου Ύδρας Άγιο νεομάρτυρα Κωνσταντίνο τον Υδραίο (1770 – 1800). Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί, ότι δεκαπέντε χρόνια μετά την Κοίμηση του Αγίου Μακαρίου καταγράφεται αδιάσειστη μαρτυρία για την αγιότητα και το θαυματουργικό του χάρισμα μέσα από το κείμενο του βίου του Γέροντος Ιεροθέου, του και κτίτορος της κολλυβαδικής Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Ύδρας. Στο κείμενο αυτό γίνεται λόγος για «τόν ἐν ἁγίοις Μακάριον, τόν πρόεδρον Κορίνθου, ὁ ὁποῖος μέ τήν παρακίνησιν καί διδασκαλίαν του ἀπέδειξεν πολλούς μάρτυρας τοῦ Χριστοῦ καί τά σεβάσμια αὐτοῦ λείψανα θαυματουργοῦσι εἰς αἰσχύνην τῶν συκοφαντῶν και φθονοκατηγόρων ἀνθρώπων».
Ag_Makarios_Ydra_15Μετά την αναχώρησή του από την Ύδρα ο Άγιος Μακάριος ταξιδεύει ασταμάτητα στη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου και μονάζει σε απόκρημνες και ερημικές τοποθεσίες των αιγαιοπελαγίτικων νησιών και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, ώστε αποκαλείται μέχρι σήμερα «Αιγαίος» Επίσκοπος και ιεραπόστολος του Αιγαίου. Το 1775 φτάνει στη Χίο και το 1777 μεταβαίνει στο Άγιο Όρος, όπου έχουν ξεσπάσει σφοδρές ταραχές και συγκρούσεις εξαιτίας της θεολογικής διένεξης, γνωστής ως έριδας των Κολλυβάδων. Γι’ αυτό εγκαταλείπει την Αθωνική Πολιτεία και επιστρέφει στη Χίο. Αργότερα φτάνει στην Πάτμο, όπου ιδρύει ησυχαστήριο προς τιμήν των Αγίων Πάντων στον λόφο της Κουμάνας. Στη συνέχεια επισκέπτεται τη Σάμο, όπου έλαμψε με τη φιλόθεη βιοτή του στην περιοχή του χωριού Μύλοι, όπου μετά την Κοίμησή του ανεγέρθηκε ναός επ’ ονόματί του από τον μοναχό Κωνστάντιο, ενώ αργότερα έφθασε στην Ικαρία, όπου ίδρυσε μαζί με τον Όσιο Νήφωνα τον Χίο (1736 – 1809) την παλαίφατη Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, η οποία κατέστη ένα υποδειγματικό κοινόβιο, αλλά και ένα πρότυπο κέντρο φιλοξενίας και καρποφόρας πνευματικής ζωής, αφού υπήρξε το ευλογημένο πνευματικό καταφύγιο των θεοφόρων κολλυβάδων ασκητών. Μετά τον θάνατο του πατέρα του αποδεικνύει έμπρακτα την ακτημοσύνη του, αφού αρνείται το μερίδιο της πατρικής περιουσίας και καταστρέφει όλα τα χρεώγραφα.
Ag_Makarios_Ydra_16Περί το 1793 μεταβαίνει οριστικά πλέον στη Χίο και εγκαθίσταται σε ασκητικό και ησυχαστικό τόπο πλησίον του ναού του Αγίου Πέτρου στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Αίπος πάνω από την κωμόπολη του Βροντάδου. Εκεί ο Άγιος ως Μεγαλόσχημος πλέον μοναχός βρίσκει την ποθούμενη ησυχία και επιδίδεται στην αυστηρή άσκηση, τη φιλανθρωπία και την ανάγνωση νηπτικοασκητικών πατερικών κειμένων. Μέσα από την αδιάλειπτη προσευχή και άσκηση βιώνει θεοπτικές εμπειρίες που τον αναδεικνύουν σε ουρανόφρονα και θεόληπτο ασκητή. Το κατανυκτικό ασκητήριο του Αγίου στη Χίο καθίσταται πόλος έλξης για κάθε πονεμένη και ταλαιπωρημένη ψυχή που βρίσκει κοντά στον Άγιο την ψυχική ανάπαυση και σωτηρία, ενώ αναδεικνύεται ο ουρανόσταλτος οδηγός και ο πνευματικός καθοδηγητής πολλών νεομαρτύρων, όπως του Αγίου Πολυδώρου του Κυπρίου (+ 3 Σεπτεμβρίου 1794) και του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου (+ 17 Φεβρουαρίου 1795), τους οποίους εμψυχώνει, στερεώνει στην πίστη και προετοιμάζει προς το μαρτύριο για να λάβουν τον αμάραντο στέφανο της αγιότητος και της δικαιοσύνης από τον αγωνοθέτη Κύριο.
Ag_Makarios_Ydra_17Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί και η πλούσια συγγραφική δραστηριότητα του Αγίου, αφού μας πλούτισε πνευματικά με σημαντικά έργα, όπως η πεντάτομη Φιλοκαλία, που εξεδόθη το 1782 και είναι καρπός της αγαστής συνεργασίας του με τον Άγιο Νικοδήμο τον Αγιορείτη. Πρόκειται για μία ανθολογία από έργα ασκητικών και νηπτικών πατέρων που έχει ήδη μεταφρασθεί σε πολλές ξένες γλώσσες λόγω του υψηλού πνευματικού της περιεχομένου. Σημαντικό και ψυχωφελές είναι και το περισπούδαστο σύγγραμμα του Αγίου «Περί τῆς συνεχοῦς Μεταλήψεως τῶν ἀχράντων τοῦ Χριστοῦ Μυστηρίων», το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 1777 στη Βενετία και επανεκδόθηκε το 1783.
Ag_Makarios_Ydra_18Τον Σεπτέμβριο του 1804 ο Άγιος προσβάλλεται από ημιπληγία, με συνέπεια να μην μπορεί να κουνηθεί και να γράψει. Στις 17 Απριλίου του 1805 παραδίδει το πνεύμα του στον Πανάγαθο Θεό, τον Οποίο τόσο πολύ αγάπησε και υπηρέτησε σε όλη του την επίγεια ζωή. Ενταφιάσθηκε στον περίβολο του ναού του Αγίου Πέτρου και το 1808 πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του. Αναρίθμητα είναι τα θαύματα που τέλεσε ο Άγιος με τη χάρη του Θεού, αφού σύμφωνα με τον βιογράφο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Ονούφριο Ιβηρίτη, «Τούτου τά ὀστᾶ μετά θάνατον ἐτίμησεν ὁ Θεός εὐωδία καί θαύμασι πλείστοις». Τη βιογραφία του Αγίου συνέγραψε ο μαθητής του, Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος, και την ασματική του ακολουθία συνέθεσε ο Όσιος Νικηφόρος ο Χίος (1750-1821).
Ag_Makarios_Ydra_19Διακόσια και πλέον έτη έχουν περάσει από την οσιακή Κοίμηση του Αγίου Μακαρίου στο μυροβόλο και ευλογημένο νησί της Χίου και ο ευκλεής και θεόληπτος ιεράρχης της Κορίνθου, ο οποίος αναδείχθηκε ενάρετος και φιλόστοργος ποιμενάρχης, φωτεινός διδάσκαλος του Γένους, πολύτιμος συγγραφέας ψυχοσωτήριων βιβλίων και θαυματουργός άγιος, αποκαλύπτει με το φιλοκαλικό νηπτικοασκητικό του πνεύμα τον πλούτο της ορθοδόξου πίστεως και μας καλεί να αγωνιστούμε για τη διατήρηση του ελληνορθόδοξου πολιτισμού στη σημερινή πνευματικά αποβιταμινωμένη και θρησκευτικά αδιάφορη εποχή μας.
Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος
Εκπαιδευτικός
Βιβλιογραφία
* Άγιος Μακάριος Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου, Βίος και Θαύματα, Ασματική Ακολουθία, Χαιρετισμοί, Παρακλητικός Κανών, Εκδόσεις Μυγδονία, Β΄ Έκδοσις, Θεσσαλονίκη 2011.
* Αθανασίου του Παρίου, Βίος και Πολιτεία του εν αγίοις πατρός ημών Μακαρίου Αρχιεπισκόπου Κορίνθου του Νοταρά, Νέον Χιακόν Λειμωνάριον, Εν Αθήναις 1930.
* Θεοδωροπούλου Αριστείδου Γ., Ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου (1731 – 1805), Περιοδικό «Τόλμη», τεύχος 51, Απρίλιος 2005 – Δελτίο Ιδρύματος Κορινθιακών Μελετών, τεύχος 40, Κιάτο 2006.
* Θεοδωροπούλου Αριστείδου Γ., Πρώτη καταγραφή σωζομένων λειψάνων Αγίου Μακαρίου, Πρακτικά Συνεδρίου «Άγιος Μακάριος (Νοταράς) – Γενάρχης του Φιλοκαλισμού – Μητροπολίτης Κορίνθου», Αθήνα 2006.
* Θεοδωροπούλου Αριστείδου Γ., Ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς (1731 -1805), Εφημερίδα «Σαμιακόν Βήμα», αρ. φυλ. 3628, Σάμος 19-05-2008.
* Θεοδωροπούλου Αριστείδου Γ., Άγιος Μακάριος Ξυλοκάστρου -Ένας περικαλλής ναός αφιερωμένος στον θαυματουργό ιεράρχη της Κορίνθου, Εφημερίδα «Ημερησία Κορίνθου», αρ. φύλ. 7338, Κόρινθος 09-04-2010.
* Θεοδωροπούλου Αριστείδου Γ., Ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς και η διέλευσή του από την Κεφαλληνία, Περιοδικό «Οδύσσεια Κεφαλλονιάς -Ιθάκης», Αργοστόλι 2010.
* Θεοδωροπούλου Αριστείδου Γ., Άγιος Μακάριος Μύλων - Ένα ιστορικό εκκλησάκι της Σάμου με θαυματουργική παράδοση, Εφημερίδα «Σαμιακόν Βήμα», αρ. φυλ. 3830, Σάμος 28-05-2012.
* Καραδήμου Χρήστου Ε., Ο Άγιος Μακάριος Νοταράς, Εκδόσεις Ιχνηλασία, Αθήνα 1999.
* Κοσμοπούλου Σωτηρίου Ν., Αρχιμανδρίτου -Πρωτοσυγκέλλου Ι. Μητροπόλεως Σάμου και Ικαρίας, Ικαρία και Άγιος Μακάριος, Πρακτικά Συνεδρίου «΄Αγιος Μακάριος (Νοταράς) -Γενάρχης του Φιλοκαλισμού -Μητροπολίτης Κορίνθου», Αθήνα 2006.
* Κριεζή Γεωργίου Δ., Ιστορία της νήσου Ύδρας προ της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, Εν Πάτραις 1860.
* Μπήτρου Γεωργίου – Γελαδάκη Χρήστου, Τα αγιοβάδιστα νησιά – Βίοι των Αγίων της Τοπικής Εκκλησίας Ι. Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας, Εκδόσεις «Σκοπόν του Λόγου», Β΄ Έκδοση, Αίγινα 2003.
* Μπούσια Χαραλάμπους Μ., Ο άγιος Μακάριος ο Νοταράς, αρχιεπίσκοπος Κορίνθου, Περιοδικό «Τόλμη», τεύχος 40, Απρίλιος 2004.
* Παπαδοπούλου Στυλιανού Γ., Ο Άγιος Μακάριος Κορίνθου, Εκδόσεις «Ακρίτας», Α΄ Έκδοση, Αθήνα 2000.
* Παπαδοπούλου Στυλιανού Γ., Σφαιρικότητα έργου και δράσεως του Γενάρχη του Φιλοκαλισμού Αγίου Μακαρίου του Νοταρά, Πρακτικά Συνεδρίου «Άγιος Μακάριος (Νοταράς) – Γενάρχης του Φιλοκαλισμού – Μητροπολίτης Κορίνθου», Αθήνα 2006.
* Παπουλίδη Κωνσταντίνου Κ., Μακάριος Νοταράς (1731–1805) Αρχιεπίσκοπος πρώην Κορινθίας, Εν Αθήναις 1974.
* Παταπίου μοναχού Αγιορείτου, Άγιος Μακάριος Κορίνθου, Περιοδικό «Πεμπτουσία», τεύχος 19, Δεκέμβριος 2005 – Μάρτιος 2006, Εκδόσεις Κέντρου Ελληνικού και Ορθόδοξου Πολιτισμού, Αθήνα 2006.
* Σαχίνη Γεωργίου Ν., Εκκλησάκια – Εκκλησίες – Ερημοκλήσια Ύδρας, Πειραιεύς 1972.
* Σκουτέρη Βασιλείου Κ., Μακάριος Νοταράς ο Μητροπολίτης Κορίνθου και το αναμορφωτικό έργον του, Αθήναι 1957.
* Σταυροπούλου Σπύρου Γ., Ιστορία Τρικάλων Κορινθίας, Πάτρα 2000.
* Στεργιούλη Σεραφείμ Κων., Αρχιμανδρίτου - Ιεροκήρυκος Ι. Μητροπόλεως Ύδρας (νυν Μητροπολίτου Κυθήρων και Αντικυθήρων), Ασματική Ακολουθία εις την οκτάριθμον χορείαν των Αγίων Προστατών και Εφόρων της νήσου Ύδρας, Ύδρα 2001.
* Το Μοναστήρι και το Εκκλησιαστικό Μουσείο Ύδρας, Εκδόσεις Μίλητος, Α΄ Έκδοση, Αθήνα 2009.
* Χαλδαιάκη Αχιλλέως Γ., Ο Γέρων Ιερόθεος (1762-1814), Έκδοση Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Ύδρας, Αθήναι 2000.
* Χαλδαιάκη Αχιλλέως Γ., Η εξ Ύδρας διέλευση του Αγίου Μακαρίου, Πρακτικά Συνεδρίου «Άγιος Μακάριος (Νοταράς) - Γενάρχης του Φιλοκαλισμού – Μητροπολίτης Κορίνθου», Αθήνα 2006.
* Χαλιορή Νικολάου Γ., Ό,τι σώζεται εκ της ιστορίας των ναών της Ύδρας, Περιοδικό «Το Μέλλον της Ύδρας», Α΄ (1932 – 1933).
* Χαλκιά – Στεφάνου Πόπης, Οι Άγιοι της Χίου, Εκδόσεις Επτάλοφος, Β΄ Έκδοσις, Αθήναι 2008.
* Χαροκόπου Αντωνίου Ν., Ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς Μητροπολίτης Κορίνθου (1731 – 1805), Έκδοτικός Οίκος «Αστήρ», Αθήναι 2001.
* Χελιώτου Δημητρίου Γκίκα, Πρωτοπρεσβυτέρου, Η Χριστιανική Ύδρα, Εν Ύδρα 1938.
* Χονδροπούλου Σώτου, Μακάριος Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου, Εκδόσεις «Καινούργια Γη» , Αθήνα 1999.
Εικόνες
[1] Η αριστουργηματική εφέστια εικόνα του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά Αρχιεπισκόπου Κορίνθου στο ομώνυμο παρεκκλήσιο της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Ύδρας.

[2] Οι Άγιοι Μακάριος ο Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου, Γεράσιμος ο Νοταράς ο εν Κεφαλληνία και Νικόδημος ο Αγιορείτης ο εκ Νάξου. Φορητή εικόνα στην Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου Ζούρβας Ύδρας.

[3] Παλαιά φορητή εικόνα του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά Αρχιεπισκόπου Κορίνθου. Φυλάσσεται στον ανεγερθέντα το 1751 Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας του Μπενάκη πόλεως Ύδρας.

[4] Σύγχρονη φορητή εικόνα των οκτώ αγίων προστατών και εφόρων της νήσου Ύδρας. Μεταξύ αυτών συναριθμείται και ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου.

[5] Φορητή εικόνα του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά στην Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου Ζούρβας Ύδρας.

[6] Οι Άγιοι Αντώνιος ο Μέγας, Συμεών ο Νέος Θεολόγος και Μακάριος ο Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου. Παλαιά φορητή εικόνα στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Ύδρας.

[7] Φορητή εικόνα του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά Αρχιεπισκόπου Κορίνθου στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Ύδρας.

[8] Φορητή εικόνα του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά στο καθολικό της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Ύδρας.

[9] Ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς και η Αγία Ματρώνα η Χιοπολίτιδα. Φορητή εικόνα στην Ιερά Μονή Αγίας Ευπραξίας Ύδρας.

[10] Το απομονωμένο ασκητήριο του Αγίου Ιωαννικίου στην περιοχή Ζούρβα της Ύδρας. Σύμφωνα με την παράδοση ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς ασκήτευσε στον χώρο αυτό.

[11] Το εσωτερικό του παρεκκλησίου του Αγίου Μακαρίου στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Ύδρας.

[12] Άποψη του καθολικού της ιστορικής Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Ύδρας.

[13] Ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς τιμάται με ομώνυμο παρεκκλήσιο στην κολλυβαδική Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Ύδρας. Στη φωτογραφία άποψη του καθολικού της Ιεράς Μονής κατά την ημέρα της ετήσιας πανηγύρεως επί τη εορτή του Προφήτου Ηλιού.

[14] Ο οικοδομηθείς το 1774 και εγκαινιασθείς υπό του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά Ιερός Ναός των Αγίων Πάντων στην πόλη της Ύδρας.

[15] Ο ανεγερθείς το 1930 υπό του αοιδίμου Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κυρού Προκοπίου Καραμάνου Ιερός Ναός Αγίου Ελευθερίου πόλεως Ύδρας. Στον ναό φυλάσσεται παλαιά φορητή εικόνα και τεμάχιο ιερού λειψάνου του Αγίου Μακαρίου Νοταρά. (Από το φωτογραφικό λεύκωμα του Κώστα Βέργα «Ύδρα-Μονοπάτια Πίστης»).

[16] Η βραχώδης και απόκρημνη περιοχή της Ζούρβας στην Ύδρα. Διακρίνεται το ασκητήριο του Αγίου Ιωαννικίου, όπου σύμφωνα με την τοπική παράδοση ασκήτευσε ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς. (Από το φωτογραφικό λεύκωμα του Κώστα Βέργα «Ύδρα-Μονοπάτια Πίστης»).

[17] Το μοναστήρι της Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίας Φανερωμένης) στα τέλη του 18ου αιώνα. Στην ιδρυθείσα περί τα μέσα του 17ου αιώνα περιώνυμη μονή φιλοξενήθηκε ο Άγιος Μακάριος ο Νοταράς.

[18] Άποψη του ιστορικού Καθεδρικού Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ύδρας. Το 1999 ιδρύθηκε στον χώρο του παλαίφατου μοναστηριού της Ύδρας το Εκκλησιαστικό Μουσείο «Άγιος Μακάριος ο Νοταράς».

[19] Άποψη της ιδρυθείσης το 1813 κολλυβαδικής Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Ύδρας.

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με την προϋπόθεση της αναφοράς του συγγραφέα και του ιστολογίου πρώτης δημοσίευσης: Σύνδεσμος Κληρικών Χίου

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

14 Ἀπριλίου 2013 - Κυριακή Δ΄τῶν Νηστειῶν /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ Κ ΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

14 Ἀπριλίου 2013 - Κυριακή Δ΄τῶν Νηστειῶν /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ Κ ΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ


E-mailΕκτύπωση PDF

ApostolosΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Ἀριθμός 13
Κυριακή Δ΄τῶν Νηστειῶν
14 Ἀπριλίου 2013
(Ἑβρ. στ΄ 13-20)
«Τό ἀμετάθετον τῆς βουλῆς (τοῦ Θεοῦ)»
Στήν ταραγμένη ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι, ἀγαπητοί μου άδελφοί, χάνουν ὅλο καί περισσότερο τό αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας. Γι’αὐτό θέλουν κάπου νά ἀκουμπήσουν, κάπου νά στηρίξουν τή ζωή τους γιά ν’ἀσφαλισθοῦν. Τά ἀνθρώπινα ὅμως μέτρα ἀσφαλείας ἀποδεικνύονται συνήθως ἀνίσχυρα, χωρίς καμμιά ἤ σχεδόν καμμιά ἀποτελεσματικότητα. Καί διερωτᾶται κανείς ἄν ὑπάρχη κανένας τρόπος πραγματικῆς ἀσφαλίσεως τῆς ζωῆς μας... Ὑπάρχει! ἀπαντᾶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος στή σημερινή περικοπή καί, συγχρόνως, ὑποδεικνύει δύο σταθερές ἐγγυήσεις ἐξασφαλίσεως τῆς ζωῆς.
Ἡ πρώτη ἐγγύηση εἶναι ἡ πιστότης τοῦ Θεοῦ στήν ἐκπλήρωσι τῶν ὑποσχέσεών Του. Στόν Ἀβραάμ, λέει ὁ Ἀπόστολος, εἶχε δώσει ὁ Θεός μιά μεγάλη ὑπόσχεσι. «Θά σέ γεμίσω μέ πλούσιες εὐλογίες καί θά σοῦ χαρίσω ἀναρίθμητους ἀπογόνους». Καί μέ τόν τρόπο αὐτό ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς «ὑπέγραψε» ἕνα συμβόλαιο, τό ὁποῖο τήρησε κατά γράμμα. Γιατί, πραγματικά, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ πλήθυναν καί ἔγιναν ἔθνος μεγάλο. Ἔτσι ἔδειξε ὁ Θεός ὅτι οἱ ὑποσχέσεις Του δέν διαψεύδονται ποτέ!
Ὅταν, λοιπόν, μᾶς πιέζουν οἰκονομικές δυσκολίες ۠ ὅταν ἡ ἀδικία, ἡ συκοφαντία, τό ψέμμα μᾶς ἀπειλοῦν, ἄς κτυπᾶμε τήν πόρτα τοῦ οὐράνιου Πατέρα πού μᾶς ὑποσχέθηκε: «αἰτεῖτε καί δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε καί εὑρήσετε, κρούετε καί ἀνοιγήσεται ὑμῖν» (Ματθ. ζ΄7). Δέν μπορεῖ νά μήν τηρήσει τήν ὑπόσχεσί Του ὁ Θεός. «Ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν», μᾶς τονίζει σἠμερα ὁ Ἀπόστολος. Γύρω μας μπορεῖ τά πάντα νά κλονίζωνται, νά γκρεμίζωνται, νά γίνωνται στάχτη καί καπνός. Ἕνα μόνο μένει σταθερό καί ἀμετακίνητο: Ἡ ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ.
Ἡ δεύτερη ἀκλόνητη ἐγγύησις ἐξασφαλίσεως τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἄγκυρα τῆς ἐλπίδος. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, λέγει στή συνέχεια τῆς περικοπῆς, ὅτι ὅσοι πιστεύουν στόν Θεό ἔχουν «τήν ἐλπίδα σάν ἄγκυρα τῆς ζωῆς, πού ἐξασφαλίζει τόν ἄνθρωπο ἀπό κάθε κίνδυνο».
Πῶς ἀσφαλίζεται τό πλοῖο ἀπ’ τούς κλυδωνισμούς καί τήν καταστροφή πού μπορεῖ νά προκαλέσουν οἱ δυνατοί ἄνεμοι, τά πελώρια κύματα, ἡ ἄγρια τρικυμία; Ρίχνει τήν ἄγκυρα στό βυθό, πού εἶναι σταθερός καί ἀμετακίνητος. Ἐκεῖ ἡ ἄγκυρα γαντζώνεται γερά καί τό πλοῖο, πού βρίσκεται στήν τρικυμισμένη ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας, μένει σταθερό καί ἀσάλευτο. Ὅσο καί νά τό κτυποῦν οἱ ἄνεμοι δέν πρόκειται νά τό μετακινήσουν. Καί τά κύματα πού θά πέφτουν ἐπάνω του θά συντρίβωνται καί θά μεταβάλλωνται σέ ἀφρούς...
Ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ μπορεῖ νά μοιάζει πολλές φορές μέ τήν τρικυμισμένη θάλασσα. Μπορεῖ νά τήν κτυποῦν οἱ ἄνεμοι τῶν δοκιμασιῶν καί τά κύματα ἀναρίθμητων δυσκολιῶν. Στόν οὐρανό ὅμως, ἐκεῖ πού βρίσκεται ὁ Σωτήρ καί Λυτρωτής μας, ὁ Θεός μας, ἐκεῖ ἐπικρατεῖ ἡ σταθερότητα, ἡ γαλήνη καί ἡ ἠρεμία. Ὁ χριστιανός, λοιπόν, ἔχοντας τήν ἐλπίδα του στόν Θεό ρίχνει ἄγκυρα καί γαντζώνεται στό ἀσάλευτο βασίλειο τοῦ Θεοῦ καί μέ τόν τρόπο αὐτό ἐξασφαλίζει στή ζωή του τή σταθερότητα καί τήν εἰρήνη.
Ὅσοι ζητοῦν νά ἐξασφαλισθοῦν στόν κόσμο τοῦτο, λησμονοῦν τή ρευστότητα καί τήν ἀστάθεια πού τόν χαρακτηρίζουν. Τά δύο αὐτά στοιχεῖα ἀποκλείουν κάθε δυνατότητα γιά μόνιμη καί σταθερή ἐξασφάλισι τῆς ζωῆς. Ἑπομένως ἡ «ἀσφάλεια τῆς ζωῆς» πρέπει νά ἀναζητηθῆ σέ ἄλλο ἐπίπεδο.
Ὄχι στό ἐπίπεδο τοῦ χρήματος, τῆς δυνάμεως, τῶν ἀνακαλύψεων τῆς ἐπιστήμης κ.λ.π., ἀλλά στό ἐπίπεδο τῆς πίστεως καί τῆς ἐλπίδος. Στήν πραγματικότητα ὁ μόνος ἀσφαλής εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού πιστεύει στήν αἰωνιότητα καί ἐλπίζει νά τήν ἀπολαύση. Γιατί ἡ αἰωνιότητα εἶναι ἡ μόνη σταθερή καί ἀμετακίνητη πραγματικότητα ζωῆς, ὅπως μᾶς τήν ἔχει περιγράψει ὁ Κύριος καί ὅπως μᾶς τήν ὑπόσχεται ὁ ἀψευδής Θεός. Καί ὅποιος ζῆ μέ τήν ἐλπίδα στήν αἰώνια αὐτή πραγματικότητα, μοιάζει μέ πλοῖο πού ἔχει ρίξει δύο ἄγκυρες. Γιατί ὁ πιστός ἔχει ἐγγυημένη ἀσφάλεια ζωῆς στόν κόσμο αὐτό καί, ἐπίσης, ἐγγυημένη τήν ζωή τῆς αἰωνιότητας, τήν ὁποία ἐλπίζει νά τοῦ χαρίσει τό ἄπειρο ἔλεος καί ἡ ἀμετάκλητη ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ μας. ΑΜΗΝ!

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΙΠΑΣ Ο μαρτυρικός ιεράρχης της Περγάμου και προστάτης άγιος των οδοντιάτρων /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΙΠΑΣ Ο μαρτυρικός ιεράρχης της Περγάμου και προστάτης άγιος των οδοντιάτρων /ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ


E-mailΕκτύπωση PDF

AgAntipas_1Ανάμεσα στους φωταυγείς αστέρες, που έλαμψαν με τον ιεραποστολικό τους ζήλο και το αγωνιστικό τους φρόνημα στην ιστορική και αγιοτόκο μικρασιατική γη συγκαταλέγεται και ο Άγιος ένδοξος ιερομάρτυς Αντίπας. Ο μαρτυρικός και φλογερός αυτός ιεράρχης της αγιωτάτης και ευλογημένης Εκκλησίας της Περγάμου, που κατόρθωσε να μεταδώσει στους κατοίκους της επαρχίας του το φως της χριστιανικής αλήθειας και αγάπης, έλαβε από τον Θεό και το χάρισμα να θαυματουργεί αδιαλείπτως.
Ο Άγιος Αντίπας έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορος Δομιτιανού (81-96μ.Χ.) και ήταν σύγχρονος των Αγίων Αποστόλων, από τους οποίους και διδάχθηκε τη χριστιανική πίστη. Σύμφωνα με την παράδοση σπούδασε στη φημισμένη ιατρική σχολή της Περγάμου και ασκούσε αφιλοκερδώς την ιατρική επιστήμη με ειδικότητα στη θεραπεία του πόνου και των ασθενειών των δοντιών. Μετά τον θάνατο του επισκόπου Γαΐου και γύρω στο 70 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος της Εκκλησίας της Περγάμου, στην οποία εργάσθηκε με ένθεο ζήλο και αγωνιστικό φρόνημα, διακρίθηκε δε για τις πάμπολλες αρετές του και τη φλογερή του πίστη. Γι’ αυτό και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ήταν εκείνος, που τον χειροτόνησε επίσκοπο, τον αποκαλεί στην Αποκάλυψη «πιστό ιερέα» και «μάρτυρα καλών». Το έργο του χαρισματικού, δυναμικού και ενάρετου ιεράρχη της Περγάμου, ο οποίος αναδείχθηκε εφάμιλλος των Αγίων Αποστόλων, ήταν ιδιαίτερα επίπονο και επικίνδυνο, αφού οι χριστιανοί αποτελούσαν μία ολιγάριθμη κοινότητα. Επιπλέον η Πέργαμος ήταν ονομαστό και ισχυρό ειδωλολατρικό κέντρο με φημισμένο Ασκληπιείο, όπου λατρευόταν ο Ασκληπιός και ένα τεράστιο άγαλμα του Δία κοσμούσε την ακρόπολη της πόλεως. Άλλωστε και στην Αποκάλυψη, η οποία γράφτηκε μετά το μαρτύριο του Αγίου Αντίπα, αναφέρεται η Πέργαμος ως ο τόπος, όπου «κατοικεί ο Σατανάς».
AgAntipas_2 AgAntipas_3
Η έντονη ιεραποστολική δράση του φλογερού και χαρισματικού ιεράρχη της Περγάμου, ο οποίος παρείχε δωρεάν τις ιατρικές του υπηρεσίες και με τη χάρη του Θεού θεράπευε τους ασθενείς, άρχισε να ενοχλεί έντονα τους ειδωλολάτρες. Γι’ αυτό και τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον ηγεμόνα της περιοχής με την αιτιολογία, ότι εμφανίστηκαν σ' αυτούς οι δαίμονες, που τους λάτρευαν, και τους είπαν, ότι δεν μπορούν να κατοικούν πια στον τόπο αυτό και να δέχονται τις θυσίες τους, επειδή τους έδιωχνε με τη φωτεινή του παρουσία και δράση ο θεοπρόβλητος γεραρός επίσκοπος της Περγάμου. Ο ηγεμόνας άρχισε να πιέζει τον Άγιο να αρνηθεί τη χριστιανική του πίστη και να θυσιάσει στα άψυχα είδωλα. Για να τον πείσει μάλιστα και να επιτύχει τον σκοπό του, ισχυρίστηκε ότι η θρησκεία των ειδώλων έχει μεγαλύτερη αξία και είναι πολυτιμότερη, γιατί είναι παλαιότερη και έχει περισσότερους οπαδούς, ενώ η χριστιανική θρησκεία εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια και δεν έχει την αξία της παλαιάς θρησκείας των ειδώλων. Στην επιχειρηματολογία του ηγεμόνα απάντησε ο Άγιος με την ιστορία του αδελφοκτόνου Κάϊν, ο οποίος, αν και είναι πολύ αρχαιότερος από όλους τους μεταγενέστερους ανθρώπους, προκαλεί την αποστροφή και τον αποτροπιασμό σε όλους και δεν μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση. Κατά τον ίδιο τρόπο και η ασέβεια, την οποία δείχνουν οι ειδωλολάτρες, που είναι αρχαιότεροι, είναι μισητή στους χριστιανούς, που είναι μεταγενέστεροι. Η αποστομωτική απάντηση του γεραρού επισκόπου προκάλεσε τόσο πολύ την οργή και την αγανάκτηση του ηγεμόνα, ώστε διέταξε να τον ρίξουν μέσα σ’ ένα πυρακτωμένο χάλκινο ομοίωμα βοδιού για να καεί. Μέσα σ' αυτό ο Άγιος ανέμενε με χαρά να μαρτυρήσει για την αγάπη του Χριστού και προσευχόμενος ζήτησε μεταξύ των άλλων από τον Θεό, όποιος τιμά τη μνήμη του και επικαλείται το όνομά του, να απαλλάσσεται από κάθε ασθένεια και μάλιστα από τον αφόρητο πόνο των δοντιών. Ευχήθηκε ακόμα γι’ αυτούς να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους και όσοι εορτάζουν τη μνήμη του, να βρουν από τον Θεό τον εξιλασμό κατά την ημέρα της κρίσεως. Με το μαρτύριο του Αγίου ιερομάρτυρος Αντίπα, το οποίο έλαβε χώρα στις 11 Απριλίου του 83 ή 85 μ.Χ., που είναι και η ημέρα τιμής και μνήμης του από την Ορθόδοξη Εκκλησία, θεμελιώθηκε το δένδρο της χριστιανικής πίστεως στην ένδοξη μικρασιατική γη, για να ακολουθήσουν στο διάβα των επόμενων αιώνων και άλλα φωτεινά παραδείγματα αγίων, που μαρτύρησαν για την αγάπη του Χριστού. Το ιερό λείψανο του Αγίου ενταφιάστηκε με ιδιαίτερη ευλάβεια από τους χριστιανούς και ο τάφος του κατέστη αέναη πηγή ιαμάτων, αφού ανέβλυζε διαρκώς μύρο, το οποίο θεράπευε σωματικές και ψυχικές ασθένειες. Αναρίθμητα είναι τα θαύματα, που τέλεσε ο Άγιος με τη χάρη του Θεού, γεγονός που εξυμνείται στις τέσσερις ιερές ακολουθίες και στους δύο παρακλητικούς κανόνες, που συντάχθηκαν προς τιμήν του. Αποδέκτης της θαυματουργικής χάριτος του Αγίου Αντίπα υπήρξε και ο κορυφαίος σκιαθίτης λογοτέχνης Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο οποίος συνέταξε ασματική ακολουθία προς τιμήν του, ως έκφραση της βαθιάς ευγνωμοσύνης του προς τον Άγιο.
AgAntipas_4Η θαυματουργική φήμη του Αγίου Αντίπα ως ιατρού και θεραπευτού των δοντιών, τον κατέστησε προστάτη άγιο των ελλήνων ορθοδόξων οδοντιάτρων. Η επίσημη αυτή καθιέρωση του Αγίου έγινε το 1966 κατόπιν εισηγήσεως του αειμνήστου Ομοτίμου Καθηγητού της Στοματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ορέστου Λουρίδου, ο οποίος και πρωτοστάτησε στην ανέγερση του περικαλλούς βυζαντινού ναού του Αγίου στον περίβολο της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών στο Γουδί. Στον ιερό αυτό πανεπιστημιακό ναό, που τιμάται στο όνομα του Αγίου και εγκαινιάσθηκε στις 25 Μαΐου του 1975, φυλάσσεται μικρό τεμάχιο του ιερού λειψάνου του και πολυάριθμοι χριστιανοί προσέρχονται κάθε χρόνο στον ετήσιο εορτασμό της μνήμης του. Εορτασμοί προς τιμήν του Αγίου πραγματοποιούνται επίσης στον ιερό ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος Κεφαλαρίου Κηφισιάς από τον Σύλλογο Περγαμηνών «Ο Ατταλός», στον ιερό μητροπολιτικό ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς και στον ιερό ναό Αναλήψεως Κυρίου Θεσσαλονίκης από τους Οδοντιατρικούς Συλλόγους των δύο πόλεων.
AgAntipas_6Ο Άγιος ιερομάρτυς Αντίπας ο θαυματουργός τιμάται επίσης στην ιερά μονή της Πάτμου, όπου φυλάσσεται τμήμα της τιμίας κάρας του, και στη Λέσβο λόγω της κοντινής απόστασης του νησιού με τη μικρασιατική ακτή και την περιοχή της Περγάμου. Στο αγιοτόκο και ευλογημένο νησί της Λέσβου, όπου ο Άγιος είναι γνωστός με την προσωνυμία «Άγιος Δοντάς», υπάρχουν τρεις ναοί επ' ονόματί του, ευρισκόμενοι στο Πλωμάρι, την Αγιἀσο και το Μεγαλοχώρι, όπου ο ναός χρονολογείται από το 1790. Ναοί του Αγίου υπάρχουν επίσης στη Σίφνο, την Τήνο και τη Νάξο, αλλά και στο χωριό Πυρόϊ της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο. Ιερά λείψανα του Αγίου φυλάσσονται τεθησαυρισμένα στις αγιορείτικες μονές Διονυσίου (δεξιά χείρα) και Μεγίστης Λαύρας (κάτω γνάθος), στην ιερά μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας (η ωλένη της χειρός), στην ιερά μονή Παναχράντου της Άνδρου και στον ιερό μητροπολιτικό ναό του Αγίου Αθανασίου Μυτιλήνης. Ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η παλαιά εικόνα του Αγίου, η οποία φυλάσσεται στην ιερά μονή της Αγίας Αικατερίνης Σινά και χρονολογείται στα τέλη του 13ου αιώνα, καθώς και οι φυλασσόμενες παλαιές εικόνες του Αγίου στις ιερές μονές Διονυσίου και Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, Σταυροβουνίου της Κύπρου, αλλά και στο Μουσείο Μπενάκη Αθηνών, που χρονολογείται το 1738.
AgAntipas_5
Είκοσι αιώνες έχουν περάσει από την εποχή, που έζησε και μαρτύρησε ο Άγιος ιερομάρτυς Αντίπας. Τί έχει άραγε να προσφέρει ένας μικρασιάτης Άγιος, ο οποίος μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού, στον εγωκεντρικό και αυτονομημένο από τον Θεό άνθρωπο του 21ου αιώνα, που απολαμβάνει πλουσιοπάροχα τις ανέσεις και τα αγαθά του πολιτισμού; Ο φλογερός ιεράρχης της Περγάμου, που διηκόνησε τον άνθρωπο ως ιατρός και ως επίσκοπος, στέλνει σε όλους μας ένα αφυπνιστικό και ελπιδοφόρο μήνυμα. Ως ιατρός έρχεται να μας υπενθυμίσει, ότι οι επιστήμονες έχοντας θεοποιήσει τις επιστημονικές τους γνώσεις και ικανότητες, ξέχασαν την ευεργετική παρουσία του Θεού στη ζωή και την επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Ως επίσκοπος έρχεται να διδάξει και να παραδειγματίσει τους ορθόδοξους κληρικούς, ιερείς και επισκόπους, ότι η διακονία τους στην Εκκλησία θα πρέπει να είναι ένας συνεχής αγώνας προσφοράς και θυσίας, που θα εμπνέεται και θα καθοδηγείται από την αγάπη του Χριστού.
Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος
Εκπαιδευτικός
Βιβλιογραφία
  • Βίος και Ασματική Ακολουθία μετά Παρακλητικού Κανόνος του Αγίου Αντίπα Επισκόπου Περγάμου - Προστάτου των Οδοντιάτρων, Εκδόσεις «Η ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ», Θεσσαλονίκη 2007.
  • Μεταλληνού Γεωργίου Δ., Πρωτοπρεσβυτέρου - Αναπλ. Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών, Υμναγιολογικά Κείμενα του Αγίου ιερομάρτυρος Αντίπα, Αθήναι 1994.