Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013


Η Ιερατική Σύναξη του Δεκεμβρίου στη Συκιάδα (φωτογραφίες)

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την Ιερατική Σύναξη των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου στη Συκιάδα. Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Γενεθλίου Θεοτόκου Συκιάδας. Μνημόσυνο αοιδίμου Μητροπολίτου Χίου κυρού Χρυσοστόμου (Γιαλούρη). Ιερατική Σύναξη.

Το φωτογραφικό υλικό είναι του κ. Γιάννη Μαρουκάκη
ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013


1 Δεκεμβρίου 2013 - Κυριακή ΚΓ΄ Ἐπιστολῶν

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Ἀριθμός 43
Κυριακή ΚΓ΄ Ἐπιστολῶν
1 Δεκεμβρίου 2013
(Ἐφεσ. β΄ 4 - 10)

«ὄντας ἡμᾶς νεκρούς τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ»

Ὁ Χριστός, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀπό τήν νέκρωση τῆς ἁμαρτίας μᾶς ἔφερε στή ζωή τῆς χάριτος. Μᾶς λύτρωσε ἀπό τήν δουλεία τῆς φθορᾶς. Μέ τόν θάνατό Του μᾶς ἔφερε τήν αἰώνιο ζωή. Μαζί μ’ Αὐτόν ἡ ζωή παίρνει ἄλλο νόημα. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται «θεός κατά χάριν». Ἐπανέρχεται στό πρῶτο κάλλος. Ἐλευθερώνεται ἀπό τά πάθη κάι ξαναβρίσκει τίς ἀξίες τῆς γνήσιας ζωῆς. Πῶς νά μή δοξολογοῦμε κι ἐμεῖς νύκτα καί ἡμέρα τόν Θεόν «ὅς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους καί μετέστησεν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ, ἐν ᾧ ἔχομεν τήν ἀπολύτρωσιν» (Κολ. 1,12-14).

Ἄς συλλογισθοῦμε τό χάος στό ὁποῖο ἦταν βυθισμένη πρίν ἀπό τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ ἡ ἀνθρώπινη φύση. Ἡ ἁμαρτία εἶχε σκοτίσει τόν νοῦ καί εἶχε βάλει στήν καρδιά τά ψυχοφθόρα πάθη. Ὁ διάβολος εἶχε γίνει «ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου» (Ἰω. 12,31). Οὔτε ὁ νόμος, οὔτε οἱ προφῆτες, οὔτε οἱ δίκαιοι, οὔτε οἱ ἄγγελοι μποροῦσαν νά ἀναστήσουν τόν πεσμένο στό βάραθρο τῆς ἀπωλείας ἄνθρωπο. Ποιός λοιπόν θά τόν ἔσωζε; Μόνον ὁ Υἰός τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε καί δύναμη καί σοφία γιά νά βρεῖ τόν τρόπο τῆς ἐλευθερίας μας καί ἄπειρη ἀγαθότητα γιά νά μεταδώσει σ’ὅλους τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν τόν πλοῦτο τῆς χάριτός Του. Θά μποροῦσε ὁ Θεός μόνο μέ μιά ἁπλή ἐξωτερική συγχώρηση νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τά κακά τῆς κολάσεως. Δέν ἀρκέσθηκε ὅμως σ’αὐτό. Μᾶς ἔδωσε τόν Μονογενή Του, ὁ ὁποῖος σαρκώθηκε στή Θεοτόκο καί ἀνεκαίνισε καί ἀνέκτισε καί ἀνέστησε τήν ἀνθρώπινη φύση. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός μέ τό Πάθος καί τήν Ἀνάστασή Του συνανέστησε κάι τά δικά μας σώματα. Μέ τή διδασκαλία Του ὁδήγησε τό νοῦ μας στή λατρεία τῆς τρισυποστάτου Θεότητος. Μέ τήν παντοδυναμία Του μᾶς ἔδωσε τήν ἐξουσία κατά τῆς δυναστείας τοῦ διαβόλου. Μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα μᾶς δώρισε τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καί τά προπτωτικά χαρίσματα. Ἔτσι γίναμε «κληρονόμοι μέν Θεοῦ, συγκληρονόμοι δέ Χριστοῦ»(Ρωμ. 8, 16).

Ὁ Θεός μᾶς ζωοποίησε πνευματικά μαζί μέ τόν Χριστό. Μᾶς ἀνέστησε μαζί μέ τόν Χριστό καί μᾶς ἔβαλε νά καθήσουμε μαζί Του στά ἐπουράνια. Ὁ πλοῦτος τῆς ἀγάπης Του συνεχίζεται καί σήμερα «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Χωρίς τόν Χριστό δέν μποροῦμε νά σωθοῦμε. Μέσα στό Μυστικό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ ὁποίου κεφαλή εἶναι ὁ Χριστός, συνεχίζεται τό ἀπολυτρωτικό ἔργο τοῦ Κυρίου. Ὅ,τι ἔπραξε γιά τή σωτηρία μας κατά τήν ἐπίγειο ζωή του, τό συνεχίζει ἀκατάπαυστα μέσα στήν Ἐκκλησία. Μέ τά Μυστήρια μᾶς μεταγγίζει ζωή καί μᾶς συνεγείρει στήν Βασιλεία τῆς Ἀναστάσεως, ὅταν ἡ ἁμαρτία μᾶς σκεπάζει μέ τούς δερμάτινους χιτῶνες τῆς νεκρώσεως. Ἐκεῖνος μέ τό λουτρό τῆς μετανοίας μᾶς καθαρίζει καί μᾶς ἀποκαθιστᾶ στήν πρώτη καθαρότητα. Ἀποστέλλει τό Ἅγιον Πνεῦμα γιά νά μᾶς καθοδηγεῖ στήν ἀλήθεια. Μέ πολλές ἀμέτρητες εὐεργεσίες μᾶς πλουτίζει καί μᾶς ἐνισχύει στόν ἀγώνα κατά τοῦ κακοῦ. Πῶς νά ἐκφράσει κανείς τήν εὐγνωμοσύνη του πρός Ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος «τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον»; (Ἰω. 3,16).

Στή φθαρτή ζωή τοῦ παρόντος κόσμου ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό τή ζωή τοῦ Χριστοῦ. Μπορεῖ ὁ πολιτισμός καί ἡ ἀνάπτυξη τῆς τεχνολογίας νά ἔχουν εὐκολύνει τόν τρόπο ζωῆς, στήν πραγματικότητα ὅμως ἔχουν πολύ κουράσει τήν ψυχή. Ἡ κατάχρηση ἔχει μεταβάλει τή ζωή σέ κόλαση. Ὑπάρχει εὐτυχία μέσα στό ἄγχος, στή διαφθορά, στή βία, στήν ὑποκρισία, στήν πλησμονή, στή ἀλλοτρίωση; Ζεῖ ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος χωρίς τή χαρά τῆς ζωῆς. Στήν περίπτωσή του ἔχει ἐφαρμογή ὁ λόγος τῆς Ἀποκαλύψεως: «ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς καί νεκρός εἶ» (Ἀποκ. 3,1). Κινούμενοι νεκροί ἔχουν καταντήσει πολλοί ἄνθρωποι. Ρέει στίς φλέβες τους τό αἷμα τῆς ζωῆς, ἀλλά δέν κινητοποιεῖ τίς πνευματικές λειτουργίες τοῦ καλοῦ γιατί τό ἴδιο τίς ἔχει δηλητηριάσει. Μόνο τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ μπορεῖ νά ξαναδώσει ζωή. Αὐτό καθαρίζει τήν συνείδηση καί ἀφυπνίζει τήν καρδιά. 

Ἀδελφοί μου! Μόνον ὁ Χριστός ὄχι μόνο στούς ζωντανούς δίνει ζωή, ἀλλά καί στούς νεκρούς παρέχει ἀνάσταση (Ἰω. 11,25). ΑΜΗΝ!
ΠΗΓΗ :ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

«Δίκασον, Κύριε, τούς ἀδικοῦντας με πολέμησον τούς πολεμοῦντας με.» (Ψαλμ. 34)


1. Δίκασον, Κύριε, τούς ἀδικοῦντας με, πολέμησον τούς πολεμοῦντάς με.
 
2. ἐπιλαβοῦ ὅπλου καί θυρεοῦ καί ἀνάστηθι εἰς τήν βοήθειάν μου,
 
3. ἔκχεον ρομφαίαν καί σύγκλεισον ἐξεναντίας τῶν καταδιωκόντων με· εἶπον τῇ ψυχῇ μου· σωτηρία σού εἰμι ἐγώ.

4. αἰσχυνθήτωσαν καί ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τήν ψυχήν μου, ἀποστραφήτωσαν εἰς τά ὀπίσω καί καταισχυνθήτωσαν οἱ λογιζόμενοί μοι κακά.

5. γενηνηθήτωσαν ὡσεί χνοῦς κατά πρόσωπον ἀνέμου, καί ἄγγελος Κυρίου ἐκθλίβων αὐτούς·

6. γενηθήτω ἡ ὁδός αὐτῶν σκότος καί ὀλίσθημα, καί ἄγγελος Κυρίου καταδιώκων αὐτούς·

7. ὅτι δωρεάν ἔκρυψάν μοι διαφθοράν παγίδος αὐτῶν, μάτην ὠνείδισαν τήν ψυχήν μου.

8. ἐλθέτω αὐτῷ παγίς, ἥν οὐ γινώσκει, καί ἡ θήρα, ἥν ἔκρυψε, συλλαβέτω αὐτόν, καί ἐν τῇ παγίδι πεσεῖται ἐν αὐτῇ.

9. ἡ δέ ψυχή μου ἀγαλλιάσεται ἐπί τῷ Κυρίῳ τερφθήσεται ἐπί τῷ σωτηρίῳ αὐτοῦ.

10. πάντα τά ὀστᾶ μου ἐροῦσι· Κύριε, τίς ὅμοιός σοι; ρυόμενος πτωχόν ἐκ χειρός στερεωτέρων αὐτοῦ καί πτωχόν καί πένητα ἀπό τῶν διαρπαζόντον αὐτόν.

11. ἀναστάντες μοι μάρτυρες ἄδικοι, ἅ οὐκ ἐγίνωσκον, ἐπηρώτων με.

12. ἀνταπεδίδοσάν μοι πονηρά ἀντί ἀγαθῶν καί ἀτεκνίαν τῇ ψυχῇ μου.

13. ἐγώ δέ ἐν τῷ αὐτούς παρενοχλεῖν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καί ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τήν ψυχήν μου καί ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται.

14. ὥς πλησίον, ὡς ἀδελφῷ ἡμετέρῳ οὕτως εὐηρέστουν· ὡς πενθῶν καί σκυθρωπάζων, οὔτως ἐταπεινούμην.

15.καί κατ᾿ ἐμοῦ εὐφράνθησαν καί συνήχθησαν, συνήχθησαν· ἐπ᾿ ἐμέ μάστιγες, καί οὐκ ἔγνων,
διεσχίσθησαν καί οὐ κατενύγησαν.

16. ἐπείρασάν με, ἐξεμυκτήρισάν με μυκτηρισμῷ, ἔβρυξαν ἐπ᾿ ἐμέ τούς ὀδόντας αὐτῶν.

17. Κύριε, πότε ἐπόψῃ; ἀποκατάστησον τήν ψυχήν μου ἀπό τῆς κακουργίας αὐτῶν, ἀπό λεόντων τήν μονογενῆ μου.

18. ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε.

19. μή ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντές μοι ἀδίκως, οἱ μισοῦντες με δωρεάν καί διανεύοντες ὀφθαλμοῖς.

20. ὅτι ἐμοί μέν εἰρηνικά ἐλάλουν καί ἐπ᾿ ὀργήν δόλους διελογίζοντο.

21. καίἐπλάτυναν ἐπ᾿ ἐμέ τό στόμα αὐτῶν, εἶπον· εὖγε, εὖγε, εἶδον οἱ ὀφθαλμοί ἡμῶν.

22. εἶδες, Κύριε, μή παρασιωπήσῃς Κύριε, μή ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ·

23. ἐξεγέρθητι, Κύριε, καί πρόσχες τῇ κρίσει μου, ὁ Θεός μου καί ὁ Κύριός μου, εἰς τήν δίκην μου.

24. κρῖνόν μέ, Κύριε, κατά τήν δικαιοσύνην σου, Κύριε ὁ Θεός μου, καί μή ἐπιχαρείησάν μοι.

25. μή εἴποισαν ἐν καρδίαις αὐτῶν· εὖγε εὖγε τῇ ψυχῇ ἡμῶν· μηδέ εἴποιεν· κατεπίομεν αὐτόν.

26. αἰσχυνθείησαν καί ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντες τοῖς κακοῖς μου, ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καί ἐντροπήν οἱ μεγαλορρημονοῦντες ἐπ᾿ ἐμέ.

27. ἀγαλλιάσθωσαν καί εὐφρανθήτωσαν οἱ θέλοντες τήν δικαιοσύνην μου καί εἰπάτωσαν διαπαντός· μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ θέλοντες τήν εἰρήνην τοῦ δούλου αὐτοῦ.

28. καί ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τήν δικαιοσύνην σου, ὅλην τήν ἡμέραν τόν ἔπαινόν σου.
ΠΗΓΗ : agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013


ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΣΙΕΣ ΟΔΩΝ

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου- πρ. Δημοτικού Συμβούλου Χίου & μέλους της εν λόγω Επιτροπής

 

Για να μην παρεξηγηθώ, ξεκινώντας, να πω ότι, για όσα γράφω εδώ, αφορμή μου έδωσε τοπική, έγκριτη και έγκυρη ειδησεογραφική ιστοσελίδα, η οποία πληροφορεί το κοινό τα δέοντα, περί πρόσφατης ονοματοθεσίας οδών, εκ μέρους του Δήμου μας.

Καταρχήν οφείλουμε να πούμε συγχαρητήρια στον Δήμο Χίου που, αποφάσισε, να αποδώσει τιμή σε ευπατρίδες ανθρώπους οι οποίοι τίμησαν και τιμήθηκαν από τον τόπο μας, μέσα από την επιτροπή ονοματοθεσίας οδών.

Βέβαια, οφείλω να σημειώσω ότι, εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει την δέουσα τιμή μόλις 5 μήνες πριν από τις προσεχείς δημοτικές εκλογές κι ενώ επί τρία χρόνια δεν δημοσιοποιήθηκε κάτι σχετικά με τη δραστηριότητα της εν λόγω επιτροπής. Διότι κάθε κακοπροαίρετος μπορεί να υποθέσει το οτιδήποτε. Αντιπαρέρχομαι προσωπικά μια τέτοια σκέψη.

Ωστόσο, οφείλω να επισημάνω ορισμένες σκέψεις μου, μιας και κατά το παρελθόν διετέλεσα μέλος της εν λόγω επιτροπής:

 

* Συγχαρητήρια για την απόδοση τιμής στον μακαριστό Μητροπολίτη μας, κυρό Διονύσιο ο οποίος εποίμανε την Χίο επί 32 συναπτά έτη, τον μακροβιότερο του παρελθόντος αιώνος. Ένα μικρό λάθος που πρέπει να διορθωθεί. Είναι Διονύσιος ο Δ΄και όχι ο Α΄. Επίσης, προτιμότερο θα ήταν να δοθεί μια οδός πέριξ της Μητροπόλεως όπου και οι οδοί των περισσοτέρων διατελεσάντων Μητροπολιτών. Επί παραδείγματι, θα μπορούσε να μετονομαστεί η οδός Ουμπέρτ Περνό σε Μητροπολίτου Διονυσίου Δ΄ (και να δοθεί η Ουμπέρτ Περνό σε άλλο, ανώνυμο, δρόμο της πόλης μας) ή η οδός που συνδέει την οδό Μιχ. Λιβανού με την Αριέττας Λιβανού (έμπροσθεν κέντρου ΄΄Παγοποιείο΄΄) εφόσον απέχει μόλις 100 μέτρα από τον Μητροπολιτικό Ναό. Στο Βαρβάσι και στο σημείο που εδόθη δεν γνωρίζω ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί.

 

* Συγχαρητήρια και για την μετονομασία της οδού Λεωφόρος Ενώσεως σε Αεροπόρου Περρίκου. Ο Περρίκος ήταν γενναίος αεροπόρος και συνέβαλε τα μέγιστα στον αγώνα υπέρ του έθνους. Αξίως προβάλλεται πρεπόντως από την μετονομασία αυτή. Όμως, το <<Ενώσεως>>δόθηκε προς ενθύμηση της απελευθέρωσης της Χίου από τους Τούρκους το 1912 (εξ ου και η ένωση με την υπόλοιπη, ελεύθερη, Ελλάδα), εξαιτίας του γεγονότος ότι στην ευρύτερη αυτή περιοχή και δι΄ εκείνης της οδού διήλθαν οι Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και απελευθέρωσαν το νησί μας. Μήπως το γεγονός αυτό δεν πρέπει να υποτιμάται αλλά να υπενθυμίζεται ? Γιατί, δηλαδή, βάζουμε σε δεύτερη ΄΄μοίρα΄΄ το όλο γεγονός για να προβάλλουμε ένα πρόσωπο (δηλαδή μέρος του όλου) του ιδίου η παρεμφερούς γεγονότος (δηλαδή την τιμής και προάσπισης της πατρίδας μας) ? {Η επάρατος επταετία την είχε ονομάσει 21ης Απριλίου 1967 και μετονομάστηκε στη συνέχεια, με την μεταπολίτευση, σε Λεωφόρο Ενώσεως. Και μόνο για τούτο έπρεπε να διατηρηθεί ως έχει, για ιστορικούς καθαρά λόγους και σε ένδειξη σεβασμού στους ανθρώπους της μεταπολίτευσης}.

 

* Συγχαρητήρια και για την ονοματοδοσία άλλων οδών με ονόματα γνωστών συμπολιτών μας. Όμως, μήπως πρέπει να οριοθετήσουμε κάποια κριτήρια ώστε να μην ευτελίζεται ο θεσμός ? Διάβασα για την ονοματοδοσία δρόμων με ονόματα ανθρώπων που, ενδεχομένως, το αξίζουν. Όμως, οποιοσδήποτε θέλει να τιμήσει ένα πρόσωπο, εισηγείται την ονοματοδοσία δρόμου, δίχως να ΄΄ζυγίζεται΄΄ η βαρύτητα της προσφοράς του, έναντι άλλων ? Για παράδειγμα, ο αείμνηστος Νίκος Γιαλούρης δώρισε ολόκληρη τη συλλογή του στο Δήμο Χίου. Μιλάμε για εκατοντάδες έργα μεγάλης καλλιτεχνικής, συναισθηματικής αλλά και χρηματικής αξίας. Και ο Δήμος ΄΄του έδωσε΄΄ ένα μικρό δρομίσκο 50 μέτρων στην περιοχή Αγ. Γεωργίου Ορφανού. Καλώς ή κακώς (όσο και αν ακούγεται παράξενο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και το εάν υπάρχουν δρόμοι προς ονοματοδοσία τη συγκεκριμένη περίοδο. Διότι μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχαν. Τελευταία, με τον οικοδομικό οργασμό και την επέκταση της πόλης, δημιουργήθηκαν, κυρίως στις συνοικίες). Σήμερα, όμως, ακούγονται ονόματα που κανείς δεν αντιλέγει ότι προσέφεραν στον πολιτισμό και τις τέχνες, όμως έδωσαν στη Χίο τόσα πολλά που πρέπει να προβληθούν, υπεραρκούντως,  τοιουτοτρόπως ?

 

* Να γίνονται ονοματοδοσίες με σειρά προτεραιότητας. Η αείμνηστη διδασκάλισσα Κυριακούλα (Κούλα) Αλογοσκούφη (το γένος Καράλη) δώρισε στο Δήμο Χίου το διαμέρισμά της στην Κυψέλη Αθηνών (περί τα 110 τ.μ.) και ο Δήμος Χίου εισέπραττε ενοίκια από τη δωρεά αυτή. Αφιέρωσε ο Δήμος μια οδό στο όνομά της ? Το εισηγήθηκα κατ΄επανάληψην επί της προηγούμενης δημοτικής Αρχής αλλά εις μάτην (εύχομαι να μην είναι τα ίδια άτομα τότε και σήμερα στην επιτροπή αυτή !).  Υπάρχουν πάμπολλα κληροδοτήματα που φέρνουν στο Δήμο αρκετά χρήματα, αλλά ανέπτυξαν και πλούσιο κοινωνικό έργο, άξιο προς μίμηση. Τούτα είναι κυρίως εκ των πρώην Δήμων του νησιού αλλά και από την πρώην Σχολική Εφορεία. Δόθηκε κανένας δρόμος για τους ευπατρίδες αυτούς, ένεκα των οποίων ακόμη τα σχολεία της Χίου δεν έχουν στερηθεί το πετρέλαιο για τη θέρμανση των μαθητών ? Ή μόνον φθάσαμε στο σημείο να εισηγούνται στην υπό αναφορά επιτροπή, ονοματοδοσίες οδών εξ ονομάτων ακόμη και για απλώς διατελέσαντες αιρετούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, άγνωστο με ποια κριτήρια (ίσως ψηφοθηρικά- και δεν αναφέρομαι στην παρούσα δημοτική αρχή), με μοναδικό κίνητρο να υποχρεωθούν οι οικογένειες των εκλιπόντων να στηρίξουν τους εισηγητές της ονοματοδοσίας. Σημεία των καιρών και αυτά !    

 

Σε όλα αυτά πρέπει κάποιος να απαντήσει καλοπροαίρετα. Και κυρίως να γνωρίζει ο κόσμος τι θα ψηφιστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο εκ των προτέρων. Όχι να ενημερώνεται εκ των υστέρων, ευρισκόμενος προ τετελεσμένων γεγονότων, όπου και η έκφραση της όποιας άποψης, όσο ευγενικά και κομψά κι αν προβληθεί, μπορεί να χαρακτηριστεί από τους ρομαντικούς του είδους, ως προσβλητική. <<Το προλαμβάνειν επωφελέστερον του θεραπεύειν>> !

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Ἅγιος καὶ μὲ τὴ βούλα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὁ Γέρων Πορφύριος


Ἔγινε ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἡ Ἁγιοκατάταξή του

Στὴν ἁγιοκατάταξη τοῦ Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, κατὰ τὴν σημερινὴ συνεδρίασή της, ὑπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο.
Σύμφωνα μὲ πληροφορίες ἀπὸ τὸ ἰστολόγιο agioritikesmnimes.blogspot.gr ἡ Ἁγιοκατάταξη τοῦ Γέροντος θὰ τελεσθῆ τὴν Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013 στὸ Ἱερὸν Γυναικεῖον Ἡσυχαστήριον “Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτήρος”.

Βίος Ὁσίου Γέροντος Πορφυρίου

Ὁ Γέρων Πορφύριος γεννήθηκε τὸ 1906 στὸ χωριὸ Ἅγιος Ἰωάννης τοῦ σημερινοῦ Δήμου Ταμιναίων τῆς Εὔβοιας. Τὸ κοσμικὸ ὄνομά του ἦταν Εὐάγγελος Μπαϊρακτάρης καὶ ἀπὸ πολὺ νωρὶς ἔδειξε ἔφεση πρὸς τὸ μοναχισμό.

Ἔτσι, σὲ ἡλικία 13 χρόνων καὶ ἔχοντας τελειώσει μόνο τὴν Β' Δημοτικοῦ, μετέβη στὴ Σκήτη τῆς Ἁγίας Τριάδος, τὰ γνωστὰ "Καυσοκαλύβια" τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ὅπου ἔζησε τὰ ἑπόμενα 6 περίπου χρόνια, ὡς ὑποτακτικὸς σὲ δύο γέροντες μοναχούς, λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Νικήτας. Κατόπιν, λόγω σοβαρῆς ἀσθένειας, ἀναγκάστηκε νὰ ἐπιστρέψει στὴν Εὔβοια, ὅπου καὶ ἐγκαταστάθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Χαραλάμπους Λευκῶν Εὐβοίας, στὸ Αὐλωνάρι τῆς Εὔβοιας.

Σὲ ἡλικία 20 ἐτῶν συναντήθηκε μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο τοῦ Σινᾶ Πορφύριο, ὁ ὁποῖος ἀναγνωρίζοντας σὲ αὐτὸν πνευματικὰ χαρίσματα, τὸν χειροτόνησε πρεσβύτερο, δίνοντάς του καὶ τὸ ὄνομα μὲ τὸ ὁποῖο ἔμελλε νὰ γίνει γνωστός. Τὰ ἑπόμενα χρόνια, ἐπειδὴ τὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους Λευκῶν ἔγινε γυναικεῖο, ὁ πατὴρ Πορφύριος ἐγκαταστάθηκε στὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Νικολάου, στὴν Ἄνω Βάθειά του σημερινοῦ Δήμου Ἁμαρυνθίων, ἐπίσης στὴν Εὔβοια.

Τὸ 1940, σὲ ἡλικία 34 ἐτῶν, μετέβη στὴν Ἀθήνα, ὅπου διορίστηκε ἐφημέριος στὴν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Γερασίμου, στὴν Πολυκλινικὴ Ἀθηνῶν, δίπλα στὴν Ὁμόνοια.

Τὸ 1973 ἔλαβε τὴ σύνταξή του ἀπὸ τὴ θέση τοῦ ἐφημερίου του Ἁγίου Γερασίμου, γιὰ νὰ ἐγκατασταθεῖ ἀρχικὰ στὸν Ἅγιο Νικόλαο, στὰ Καλίσσια (σημερινὴ Καλλιθέα) τῆς Πεντέλης καὶ μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια στὸ Μήλεσι τῆς Μαλακάσας, ὅπου καὶ οἰκοδόμησε τὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος. Ἀπέκτησε σημαντικὴ φήμη καὶ πολλοὶ πιστοὶ τὸν ἐπισκέπτονταν στὸν τόπο διαμονῆς του.
Τὸ Νοέμβριο τοῦ 1991 μετέβη στὸ παλαιὸ κελί του, στὰ Καυσοκαλύβια τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ὅπου καὶ πέθανε στὶς 2 Δεκεμβρίου τοῦ ἴδιου ἔτους.

Πηγή: Ἁγιορείτικο Βῆμα kai agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013


Εγκύκλιο Σημείωμα - Πρωτοχρονιάτικη Πίττα

Ἀριθ. Πρωτ.: 3476 
Ἀριθ. Διεκπ.:1160 
Ἐν Χίῳ τῇ 25ῃ Νοεμβρίου 2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Πρός
τόν Ἱερόν Κλῆρον
τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διά τοῦ παρόντος, παρακαλοῦμεν ὑμᾶς, ὅπως τήν 2αν Ἰανουαρίου 2014, ἡμέραν Πέμπτην, καί ὥραν 10ην π.μ., προσέλθητε, εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου, ἔνθα ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Χίου κ. Μᾶρκος θά εὐλογήσῃ τήν Πρωτοχρονιάτικην Πίτταν τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν, τῶν Ἱεροψαλτῶν, τῆς Σχολῆς Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου «Μητροπολίτης Διονύσιος Μπαϊρακτάρης» καί τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Χιακῆς Ἐκκλησίας «ΣΗΜΑΝΤΡΟ».

Ἐντολῇ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Ὁ Πρωτοσύγκελλος
Ἀρχιμανδρίτης
Γεώργιος Κ. Λιαδῆς
ΠΗΓΗ :ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013


Εγκύκλιον Σημείωμα 3436/1137/21-11-2013 Συμμετοχή Ιερού Κλήρου στον Μ. Εσπερινό των Χριστουγέννων.

Ἀριθ. Πρωτ.: 3436
Ἀριθ. Διεκπ.: 1137
Ἐν Χίῳ τῇ 21ῃ Νοεμβρίου 2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Πρός
τόν Ἱερόν Κλῆρον
τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διά τοῦ παρόντος, παρακαλοῦμεν ὑμᾶς, ὅπως τήν Τρίτην 24ην Δεκεμβρίου 2013 καί ὥραν 4.45’ μ.μ., προσέλθητε ἀπαραιτήτως εἰς τόν Ἱ. Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου, φέροντες μεθ’ ὑμῶν αὐτῶν ἐπιτραχήλιον καί φελόνιον χρυσοῦ χρώματος, διά νά συμμετάσχητε εἰς τόν ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χίου κ. Μάρκου τελεσθησόμενον Μ. Ἑσπερινόν τῶν Χριστουγέννων, κατά τόν ὁποῖον θά τιμήσῃ καί τά Ἐπίτιμα Μέλη Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων Ἐνοριακῶν Ἱ. Ναῶν διά τῆς ἐπιδόσεως Διοριστηρίου ἐγγράφου.

Ἐντολῇ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Ὁ Πρωτοσύγκελλος
Ἀρχιμανδρίτης
Γεώργιος Κ. Λιαδῆς
ΠΗΓΗ :ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013


Εγκύκλιον Σημείωμα 3439/1140/21-11-2013 "Αἱ ὧραι ἐνάρξεως τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ Ἱεροῦ Δωδεκαημέρου"

Ἀριθ. Πρωτ.: 3439
Ἀριθ. Διεκπ.:1140
Ἐν Χίῳ τῇ 21ῃ Νοεμβρίου 2013
ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Πρός
τόν Ἱερόν Κλῆρον
τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως 
Διά τοῦ παρόντος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὧραι ἐνάρξεως τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ Ἱεροῦ Δωδεκαημέρου, ὁρίζονται ὡς κατωτέρω:

24.12.2013 Ἡμέρα Τρίτη, ὥρα 6.00΄ π.μ., ὁ Ὄρθρος, αἱ Μεγάλαι Ὧραι τῶν Χριστουγέννων, ὁ Μ. Ἑσπερινός καί ἐν συνεχείᾳ ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
24.12.2013 Ὥρα 5.00΄ μ. μ. ΜΕΓΑΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝεἰς τόν Ἱ. Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου.
24.12.2013 Ὥρα 6.30΄ μ.μ. ΜΕΓΑΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, εἰς τό Ἱ. Τάγμα Ἁγ. Παντελεήμονος Λειβαδίων.
25.12.2013 Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ἡμέρα Τετάρτη, ὥρα 5.00΄ π.μ.
Τό Μεσονυκτικόν, ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου.
(Ὥρα λήξεως 8,45΄ π. μ. )
26.12.2013 Ἡ Σύναξις τῆς Θεοτόκου
Ἡμέρα Πέμπτη, ὥρα 7.00΄ π. μ. Ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία.
Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ.
31.12. 2013 Ἡμέρα Τρίτη, ὥρα 5.00΄ μ. μ. ΜΕΓΑΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ εἰς τόν Ἱ. Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου.
1. 1. 2014 Ἡμέρα Τετάρτη, ὥρα 7.00΄ π. μ. Ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Ὥρα 10,30΄ π. μ . Ἐπίσημος Ἀρχιερατική Δοξολογία εἰς τόν Ἱ. Μητροπολιτικόν Ναόν, ἐπί τῇ ἐνάρξει τοῦ Νέου Ἔτους.
3. 1. 2014 Ἡμέρα Παρασκευή, ὥρα 7.00΄ π.μ.
Ὁ Ὄρθρος καί αἱ Μεγάλαι Ὧραι τῶν Θεοφανείων.
5. 1. 2014 ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ, ἡμέρα Κυριακή.
Ὁ Ὄρθρος, καί, ἐν συνεχεία, ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, μετά Μεγάλου Ἁγιασμοῦ.
(Ἡ ἀκολουθία δέν θά λήξῃ πρό τῆς 9ης πρωϊνῆς).
6. 1. 2014 ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ἡμέρα Δευτέρα, ὥρα 7.00΄ π. μ.
Ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, μετά Μεγάλου Ἁγιασμοῦ.

Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσῃ εἰς τάς ὡς κάτωθι λατρευτικάς συνάξεις:
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία τῶν Χριστουγέννων: Ἱερά Μονή Παναγίας Βοηθείας.
Παραμονή Πρωτοχρονιᾶς: Ἱερά Ἀγρυπνία εἰς τόν Ἱ. Ναόν Ἁγίου Μάρκου Βροντάδου.
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία τῶν Θεοφανείων: Ἱ. Ναός Μεταμ.Σωτῆρος Χριστοῦ Ψαρῶν.
Ἐντολῇ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Ὁ Πρωτοσύγκελλος
Ἀρχιμανδρίτης
Γεώργιος Κ. Λιαδῆς


ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ἡ ἐκκίνησις ἐκ τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου, κατά τήν ἡμέραν τῶν Θεοφανείων, διά τήν Προκυμαίαν τοῦ Λιμένος, (ἔνθα θά λάβῃ χώραν ἡ Τελετή τῆς καταδύσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ), θά γίνῃ περί ὥραν 10.30΄ π. μ.
ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ
Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Παναγία η Προαναγγελόμενη



Κατά την εποχή της της ψευδένωσης της επί Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και Ιωάννου Βέκκου των λατινιφρόνων συνόδου της Λυών κατά τον ΙΓ΄ αιώνα Λατίνοι κληρικοί μαζί με στρατιώτες εισέβαλαν στο Άγιον Όρος, το οχυρό αυτό της Ορθοδοξίας, για να επιβάλουν δια της βίας την ένωση με τους δυτικούς. Η μονή Ζωγράφου όπως και άλλες αγιορείτικες μονές είχε την τιμή να αναδείξει στον αγώνα αυτόν κατά της πλάνης τους εικοσιέξι Ζωγραφίτες οσιομάρτυρες. Την εποχή αυτή ασκήτευε κοντά στη μονή ένας ενάρετος Γέροντας, που είχε τη συνήθεια να απαγγέλει τον Ακάθιστο Ύμνο πολλές φορές την ημέρα μπροστά στην εικόνα της Θεοτόκου.

Μία μέρα άκουσε την Παναγία να του μιλά από αυτήν την εικόνα και να του αναγγέλει (εξού και “Προαναγγελλόμενη”) ότι οι λατινόφρονες πλησιάζουν στο μοναστήρι και όποιος είναι ψυχικά αδύνατος να κρυφτεί, ενώ εκείνοι που επιθυμούν μαρτυρικά στεφάνια ας παραμείνουν στο μοναστήρι.

Πηγή: http://users.sch.gr/

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013


Πίσω από την δοκιμασία κρύβεται η ευλογία του Θεού


Η θλίψη είναι κακό πράγμα. Αλλά πίσω απ’ αυτό, πίσω από τον πόνο, πίσω από την θλίψη, πίσω από την δοκιμασία, κρύβεται η ευλογία του Θεού, κρύβεται η αναγέννησης, η ανάπλασις του ανθρώπου, της οικογενείας. Οι πάντες σχεδόν την μεταστροφή τους την οφείλουν σε κάποια δοκιμασία. Νομίζουν ότι πηγαίνουν όλα ωραία∙ τους παίρνει ο Θεός το παιδί∙ κλάμματα κακό, κ.λ.π. Έρχεται και επισκιάζει έπειτα η χάρις του θεού και ειρηνεύουν οι άνθρωποι∙ και πλησιάζουν την εκκλησία, πλησιάζουν την εξομολόγηση, πλησιάζουν τον ιερέα. Χάριν του παιδιού πάνε στην εκκλησία ο πόνος τους κάνει ν’ αναζητήσουν, να προσευχηθούν υπέρ αναπαύσεως, να κάνουν τις λειτουργίες.

Ο πόνος απαλύνει την καρδιά και την κάνει δεκτική των λόγων του θεού, ενώ πρώτα ήταν σκληρή, δε δεχόταν. π.χ, ένας άνθρωπος στο σφρίγος της νεότητος∙ εγώ είμαι σκέφτεται και κανένας άλλος δεν είναι. Να πτυχία, να και οι δόξες, να κι η υγεία, να κι οι ομορφιές, να κι όλα. Όταν όμως τον ξαπλώσει στο κρεβάτι μία ασθένεια τότε αρχίζει να σκέφτεται διαφορετικά. Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης. Μπορεί να πεθάνω. Τι το όφελος όλα αυτά, κι αρχίζει να σκέφτεται διαφορετικά. Έρχεται φερ’ ειπείν ένας άνθρωπος, τον πλησιάζει, διάβασε και αυτό το βιβλίο να δεις τι λέει. Ακούει και ένα λόγο του Θεού και τότε τον ακούει τον λόγου του Θεού. Κι άμα του δώσεις και βιβλίο, ο πόνος ήδη του έχει κάνει την καρδιά του, έτσι κατάλληλη κι ανοίγει και το βιβλίο και το Ευαγγέλιο και το διαβάζει και από εκεί αρχίζει η ανάπλασις του ανθρώπου. Και όταν γίνει καλά, αμέσως πλέον σηκώνεται και ζει προσεκτικά τη ζωή του και δεν ζει όπως πρώτα με την υπηρηφάνεια και τη φαντασία που είχε.

Η ασθένεια και η θλίψη είναι το κατ’ εξοχήν φάρμακο της πρόνοιας του Θεού για να τον φέρει τον άνθρωπο κοντά Του και να αυξήσει την αρετή του

Ο Ιώβ ήταν ο καλύτερος άνθρωπος πάνω στη γη, αλλά ο Θεός ήθελε να τον κάνει ακόμα καλύτερο. Και από τότε που δοκιμάστηκε, από τότε και δοξάστηκε. Ήταν καλός άνθρωπος και ευσεβής κ.λ.π. αλλά χωρίς δοκιμασία δεν ήταν ονομαστός ο Ιώβ. Αφ’ ης στιγμής όμως δοκιμάστηκε και πολέμησε και αγωνίστηκε και στεφανώθηκε και πλούτισε, από κει και ύστερα άρχισε η δόξα του, και απλώθηκε μέχρι σήμερα. Το παράδειγμα του, είναι φωτεινότατο και ενισχύει κάθε άνθρωπο που δοκιμάζεται. Αν αυτός δοκιμάστηκε που ήταν ένας άγιος, πολύ περισσότερο εμείς που είμαστε αμαρτωλοί. Και το αποτέλεσμα ήταν να τον κάμει άγιον και να του δώσει πάλι χρόνια ζωής και να τον ευλογήσει διπλά και τριπλά απ’ ότι έχασε, και έτσι να γίνει ένα φωτεινό παράδειγμα ανά τους αιώνες για κάθε πονεμένο άνθρωπο∙ να προσαρμόζεται και ν’ ακουμπάει σ’ αυτό το παράδειγμα και να ξεκουράζεται και αυτός και να λέει: Ως έδοξε τω Κυρίω, ούτω και εγένετο. Είη το όνομα του Κυρίου ευλογημένο. Σκύβει το κεφάλι και λέει: ο Θεός έδωσε, ο Θεός πήρε. Και το παιδί ακόμα να μου πάρει, ο θεός δεν μου το δώσε; Το πήρε. Που είναι το παιδί μου; Στον ουρανό; Εκεί τι γίνεται; Αναπαύεται εκεί…
Σε κάθε δοκιμασία πίσω κρύβεται το θέλημα του Θεού και η ωφέλεια την οποία φυσικά ίσως εκείνο τον καιρό να μην μπορεί να την δει, αλλά με τον χρόνο θα την γνωρίζει την ωφέλεια. Έχουμε τέτοια παραδείγματα πάρα πολλά.
Όπως και με τους Αγίους Ανδρόνικο και Αθανασία. Αυτοί ήταν αντρόγυνο∙ και ήταν χρυσοχόος ο Ανδρόνικος με πολύ πλούτο κ.λ.π. Το ένα μέρος του κέρδους έτρεφε την οικογένειά του. Το ένας μέρος του κέρδους το έδινε στους φτωχούς και το ένα μέρος του άλλου κέρδους το ένα τρίτο το έδινε άτοκα στους ανθρώπους που δεν είχανε χρήματα. Είχαν δύο χαριτωμένα κοριτσάκια. Και μια μέρα από μία αρρώστια πέθαναν και τα δύο. Πηγαίνουν και τα θάβουν και οι δύο. Η Αθανασία η καημένη πάνω στον τάφο έκλαιγε έκλαιγε, έκλαιγε. Ε ο Ανδρόνικος έκλαιγε και αυτός. Είδε και απόειδε, τράβηξε για το σπίτι. Έμεινε η καημένη η Αθανασία και έκλαιγε πάνω στον τάφο: «Τα παιδιά μου» και «τα παιδιά μου», και κόντευε να βασιλέψει ο ήλιος και να κλείσει το νεκροταφείο. Για μια στιγμή επάνω στη θλίψη της και στη στεναχώρια της, βλέπει και έρχεται ένα μοναχός και της λέει:
«Κυρά μου γιατί κλαις;»
«Πως να μην κλαίω πάτερ;» (Αυτή νόμιζε πως ήταν ο παπάς του νεκροταφείου). «Έθαψα τα παιδιά μου, τους δυό αγγέλους μου, τους έβαλα μέσα στον τάφο και έμεινα εγώ και ο άντρας μου εντελώς μόνοι. Δεν έχουμε δροσιά καθόλου».

Της λέει: «Τα παιδιά σου είναι στον παράδεισο με τους αγγέλους. Είναι στην ευτυχία και στη χαρά του Θεού και συ κλαις παιδί μου; Κρίμα είσαι και χριστιανή».
«Ώστε ζουν τα παιδιά μου; Είναι άγγελοι;»
«Βεβαίως είναι άγγελοι τα παιδιά σου».
Ήτανε ο Άγιος της εκκλησίας εκεί. Τελικά έγιναν μοναχοί ο Ανδρόνικος και η Αθανασία και αγίασαν….

Πηγή: Γέροντος Εφραίμ Προηγουμένου Ι. Μονής Φιλοθέου, Δοκιμασμένες πνευματικές νουθεσίες προς απόκτηση της ψυχικής υγείας και της σωτηρίας μας. Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη” Θεσσαλονίκη, Ὅπου γῆς kai agiosdimitrioskouvaras.blogspot.com

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Γυναίκα μου, ἔστειλες τήν Παναγία στό σπίτι μας


Ἦλθε κρατώντας μιά λαμπάδα σάν τόν κορμό μικροῦ δένδρου! Ἦταν πλημμυρισμένος χαρά κι εὐγνωμοσύνη. Μαζί του εἶχε ἔλθει καί ἡ εὐσεβής γυναίκα του.

Πρίν μερικές ἑβδομάδες, πιστοί ἀπό τό Ἀγρίνιο μέ τόν π. Θεοκλητό εἶχαν ἔρθει στήν Βαρνάκοβα, γιά νά προσκυνήσουν καί νά κάνουν καί Θεία Λειτουργία. Μαζί τους εἶχε ἔλθει καί ἡ σύζυγος τοῦ κυρίου Σωτήρη, κατά προτροπή τοῦ ἰδίου.

- Ἤμουν ἄρρωστος ἀπό πολύ καιρό καί οἱ γιατροί δέν μποροῦσαν νά βροῦν τί ἔχω. Ἔφθασα στό σημεῖο νά μήν ἔχω κουράγιο νά ὁδηγήσω τό αὐτοκίνητο, νά πάω νά ψωνίσω γιά τά παιδιά μου, διηγήθηκε πολύ συγκινημένος τήν ἡμέρα πού ἦλθε καί πρόσθεσε:

Ἐγώ ἔστειλα τήν γυναίκα μου στήν Παναγιά, γιά νά προσευχηθεῖ καί νά βοηθηθῶ, γιατί κόντευα ν’ ἀπελπιστῶ. Καθώς λοιπόν ἤμουν ξαπλωμένος μέ πόνους καί στά κακά μου χάλια, κατά τίς ἐννέα το πρωί, ἔνοιωσα ξαφνικά μιά ἀλαφράδα καί μαζί χαρά! Ἀμέσως κατάλαβα! Ἡ Παναγία ἔστειλε τή Χάρι Της. Ἔκανα τόν Σταυρό μου καί δοκίμασα νά σηκωθῶ. Τό κατάφερα χωρίς πόνους. Ἔνοιωθα δύναμη καί εὐεξία. Ντύθηκα, πλύθηκα, χτενίστηκα καί περίμενα τή γυναίκα μου γεμάτος συγκίνησι καί χαρά.

Ἦρθε κατά τό μεσημέρι. Ὅταν μέ εἶδε σηκωμένο καί ὑγιῆ, ἄρχισε νά κλαίει ἀπό εὐγνωμοσύνη πρός τόν Θεό.

Τήν ἄλλη μέρα πῆγα στήν ἀγορά τοῦ Ἀγρινίου καί ἀγόρασα τήν πιό μεγάλη λαμπάδα. Μέ κοιτοῦσαν καλά καλά. Ἐμένα ὅμως δέν μέ ἔνοιαζε τίποτε. Ἤθελα νά ἀνέβω, ἄν ἦταν δυνατό, κάπου ψηλά καί νά φωνάξω τίς εὐχαριστίες μου στόν Θεό καί στήν Παναγιά. Νά τ’ ἀκούσουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι γιά νά πιστέψουν!

Ἀπό τό βιβλίο: «ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ (καί ἡ Παράκλησή Της)» ΙΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ-ΚΟΙΝΟΒ. ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ 2005

Πηγή: Ἁγιορείτικο Βῆμα KAI  agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013


ΣΤΑ ΙΕΡΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (21 Νοεμβρίου)

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου- Κήρυκα του θείου λόγου

 

Στις 21 Νοεμβρίου εκάστου έτους, η Αγία μας Εκκλησία τιμά και πανηγυρίζει τα ιερά Εισόδια της Παναγίας, Αχράντου, Υπερευλογημένης, Ενδόξου, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας. Τι εορτάζουμε εκείνη την ημέρα ? Και ποιο το νόημα της εορτής αυτής ?

Η Παναγία, αδελφοί μου, προήλθε από μια αγία οικογένεια. Προήλθε από ένα ευλογημένο ζεύγος το οποίο ενώθηκε με τα ιερά δεσμά του Γάμου και διήγε βίο ενάρετο, πορευόμενο σύμφωνα με τον Νόμο και το θέλημα του Θεού. Ήταν ο Ιωακείμ και η Άννα. Όμως, το ευλογημένο αυτό ανδρόγυνο είχε έναν καημό. Δεν είχε αποκτήσει παιδί. Παρά τις προσπάθειές τους ο Θεός δεν τους έδωσε παιδί. Μα εκείνοι δεν απελπίστηκαν, παρά το γεγονός ότι τα χρόνια πέρασαν, ούτε γόγγυζαν κατά του Θεού για τούτο. Παρά αύξησαν την πίστη τους και την προσευχή τους, παρακαλώντας τον Ύψιστο και Παντοδύναμο Θεό να εκπληρώσει τον ιερό τους αυτό πόθο και το παιδί που θα Τους έδιδε θα αφιέρωναν σ΄ Εκείνον.

Και ο Θεός τους άκουσε. Και γέννησε η Άννα την Παναγία Μητέρα του Θεού μας, την Μαρία, το εκλεκτότερο και ιερότερο όνομα που έμεινε στην αιωνιότητα και ταυτίστηκε με τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους εν Χριστώ Ιησού, όπως προείπαμε, ως Μητέρα του Θεού. Ο Ιωακείμ και η Άννα τήρησαν την ιερή τους υπόσχεση και μόλις η μικρή Μαρία έγινε τριών ετών την πήγαν στον Ναό των Ιεροσολύμων και την παρέδωσαν στον Αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος την έβαλε μέσα στα Άγια των Αγίων, τον ιερότερο χώρο του Ναού (που ούτε οι Ιερείς δεν επιτρεπόταν να μπουν, αλλά μόνο ο Αρχιερέας και αυτός μια φορά τον χρόνο για να θυμιάσει). Εκεί παρέμεινε επί δώδεκα έτη και τρεφόταν με τρόπο θαυμαστό και υπερφυσικό, αφού σε καθημερινή βάση της έφερνε τροφή ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Εγνώριζε, λοιπόν, η Παναγία μας τον Αρχάγγελο Γαβριήλ από τότε. Και αφού πέρασαν τα δώδεκα εκείνα χρόνια, κι έγινε 15 ετών, την παρέδωσαν στον μνήστορα Ιωσήφ, μετέβησαν στη Ναζαρέτ κι εκεί ακολούθησαν αμέσως μετά τα παράδοξα και θεϊκά γεγονότα του Ευαγγελισμού όπου και πάλι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ γνωστοποίησε στην Παναγία αλλά και τον Ιωσήφ την άσπορο σύλληψη της Παναγίας μας εκ Πνεύματος Αγίου.

Αυτό το γεγονός τιμάται και μεγαλύνεται την ημέρα των Εισοδίων της Θεοτόκου και επάξια ο ιερός ψαλμωδός χαρακτηρίζει την εορτή αυτή και πανήγυρη ως <<ευδοκίας Θεού το προοίμιον>> και <<σωτηρίας των ανθρώπων προκήρυξις>>.

Ας έλθουμε, όμως, στα μηνύματα και τα διδάγματα που προβάλλει η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου. Ποια είναι αυτά ? Είναι τρία.

Δίδαγμα πρώτο: Τα παιδιά είναι δημιουργήματα- δώρα του Θεού. Αυτό οι γονείς δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να το λησμονούν. Τι είδαμε ? Η Αγία Άννα δεν μπορούσε να γεννήσει παιδί. Και ζήτησε την βοήθεια του Θεού. Έταξε δε το παιδί της στον Θεό. Άρα τα παιδιά μας δεν είναι δικά μας. Είναι του Θεού. Μας τα έδωσε ο Θεός, δηλαδή μας τα εμπιστεύθηκε, όχι για να τα κάνουμε εμείς ότι θέλουμε, αλλά για να κάνουν ότι θέλει ο Θεός. Κι εμείς είμαστε υπεύθυνοι, έχουμε ιερή υποχρέωση, να τους μαθαίνουμε και διδάσκουμε ποιο το θέλημα του Θεού, μέσω της Αγίας μας Εκκλησίας.

Στη χώρα μας υπάρχει μια τεράστια κοινωνική πληγή εξ αιτίας της οποίας, αυτής και μόνον, θα οδηγηθούμε σε αφανισμό ως έθνος και φυλή, εμείς οι ίδιοι, από τις δικές μας αμαρτίες, αυτοτιμωρούμενοι σε τούτη τη ζωή, πέραν των όσων μας περιμένουν στην άλλη. Ποια είναι αυτή ? Οι εκτρώσεις. Ο φόνος των αθώων νηπίων. Σε 400.000 ανέρχονται τα βρέφη που θανατώνονται, σφάζονται, κάθε χρόνο στην Ελλάδα από τις εκτρώσεις που γίνονται σε νοσοκομεία, κλινικές και μαιευτήρια. Σφάζονται ανηλεώς από γονείς και ιατρούς αθώα νήπια. Αφανίζονται ψυχές οι οποίες δεν πρόφτασαν να δουν τον ήλιο της ημέρας και –κυρίως–  να γευτούν την αύρα και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος διά του Μυστηρίου του Βαπτίσματος και Χρίσματος. Τα παιδιά αυτά, αναφέρουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, εν ημέρα κρίσεως, κατά την Δευτέρα Παρουσία, θα απαιτήσουν λόγο από τους γονείς των, ενώπιον του Κυρίου της δικαιοσύνης ο οποίος ήλθε στη γη να σώσει τους ανθρώπους, αλλά θα ξαναέλθει για να κρίνει τους ανθρώπους. Ας τα ακούν αυτά οι αθεράπευτοι αγαπολόγοι που παρερμηνέυουν την Αγία Γραφή και έχουν τον λόγο του Θεού περί αγάπης στο στόμα τους ως πανάκεια. Την πρώτη φορά ο Κύριος ήλθε και θυσιάστηκε από αγάπη και μίλησε για αγάπη και δίδαξε την όντως αγάπη και απαίτησε από τους ανθρώπους να αγαπούν, αλλά κατά την Δευτέρα Παρουσία Του θα έλθει ως δίκαιος Κριτής. Και όποιος κάνει έκτρωση δεν αγαπά, είναι δολοφόνος, δεν επιδέχεται οικονομία (παραχώρηση, συγκατάβαση) το ζήτημα αυτό. Αναφέρουν κάποιοι ότι <<έπρεπε να γίνει έκτρωση γιατί θα γεννιόταν παιδί άρρωστο και θα υπέφερε και αυτό και οι γονείς του>>. Και ποιος είσαι εσύ που θα αντιστρέψεις τον νόμο του Θεού ? Ποιος είσαι εσύ που κρίνεις εκ των προτέρων τι θα γίνει ? Ποιος είσαι εσύ αυτός που τολμάς να βιάζεις τη φύση που ήλθε τοιουτοτρόπως να ενεργήσει ? Έμαθαν όλοι να ταυτίζουν την ευμάρεια και την καλοπέραση με την αγάπη. Όχι, κύριοι. Αυτή δεν είναι αγάπη, είναι ωχαδελφισμός και ραθυμία. Είναι αποποίηση ευθυνών και άρνηση ανάληψης πρωτοβουλίας θάρρους και ανδρισμού. Με τη δική σας λογική δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ήρωες, να θυσιάζονται άνθρωποι για τις αρχές και τα ιδανικά τους, για την πίστη και την αλήθεια. Με το δικό σας, άρρωστο και παθολογικό, σκεπτικό δεν θα έπρεπε και ο Κύριος να έλθει επί της γης και να θυσιαστεί για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Που ξέρετε εσείς εάν το παιδί που φονεύσατε θα γινόταν μάρτυρας κατά την προαίρεση και του στερήσατε το στεφάνι του μαρτυρίου ? Ας μην μιλήσουμε δε για τους ιατρούς οι οποίοι αμείβονται αδρά για να κάνουν κάτι τέτοιο, δηλαδή φόνο, όπως ο Ιούδας τα τριάκοντα αργύρια, ή για εκείνους τους επιπόλαιους νέους που η ορμή των παθών τους έφθασε μέχρι τις ερωτικές πράξεις που κατέληξαν στο σφαγείο ενός γυναικολόγου. Αυτή είναι η αλήθεια. Η αμαρτία δεν είναι δύσκολο να φτάσει στον θάνατο, στον φόνο. Λέει η Αγία Γραφή <<τα οψώνια της αμαρτίας, θάνατος>>, ο μισθός, το ταμείο της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Να ο λόγος της Αγίας Γραφής. Αλλά να δείτε τι είδους θάνατος, ψυχικός και πνευματικός, αιώνιος, περιμένει τους σφαγείς. Ανέφεραν και κάποιοι άλλοι ότι <<το παιδί δεν καταλαβαίνει μέχρι 3 μηνών διότι δεν είναι ολοκληρωμένος άνθρωπος>>. Μέγιστο ψεύδος. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά <<άμα σύλληψις, άμα άνθρωπος>>, μόλις γίνει σύλληψη αμέσως δημιουργείται άνθρωπος. Την ίδια ακριβώς στιγμή έχουμε ψυχή και σώμα. Για δε εκείνους που λέγουν ότι δεν αισθάνεται το παιδί μέχρι τριών μηνών, τους παραπέμπω να αναζητήσουν ηχογραφημένες με υπερηχογράφημα βιντεοταινίες και να δουν τι νιώθει το παιδί τη στιγμή της έκτρωσης. Προσπαθώντας ο ιατρός να τοποθετήσει το νυστέρι στην μήτρα, το παιδί το αισθάνεται και προσκολλάται στην απέναντι πλευρά της μήτρας, κινούμενο με τεράστια νευρικότητα, προσπαθώντας να σωθεί. Εάν η μάνα που κάνει έκτρωση έβλεπε εκείνη τη στιγμή τι γίνεται στην κοιλιά της ή θα αυτοκτονούσε ή θα τρελαινόταν. Και το ολίγων μηνών αγέννητο παιδί, λοιπόν, αισθάνεται και καταλαβαίνει τα πάντα. Γι΄ αυτό ας περιορίσουν κάποιοι τις ορμές τους διότι <<θα τους πάρει και θα τους σηκώσει και σε τούτη και στην άλλη ζωή>> εάν δεν επιδείξουν ειλικρινή μετάνοια. Ο Χριστός είπε <<εφόσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων εμοί εποιήσατε>>, εφόσον το κάνατε αυτό έστω και στον πιο μικρό άνθρωπο είναι σαν να το κάνατε σ΄ Εμένα. Για δε τον Ελληνισμό τι να πούμε. Θα ήμασταν σήμερα δύο Ελλάδες. 400.000 εκτρώσεις το χρόνο στην Ελλάδα, το διανοείστε ? Σε 20 χρόνια θα ήμασταν οι διπλάσιοι. Σε 20, λοιπόν, χρόνια από σήμερα οι Πομάκοι και οι Μουσουλμάνοι της Θράκης θα την μονοπωλήσουν και θα απαιτήσουν αυτονομία της περιοχής, στα νησιά του Αιγαίου θα μένουν κουκουβάγιες και στις λοιπές πόλεις της υπαίθρου μετανάστες και πάροικοι, εφόσον οι Ελληνίδες γεννούν ένα μόλις παιδί κατά μέσο όρο όταν όλες οι υπόλοιπες φυλές που ζουν στη χώρα μας γεννούν τέσσερα. Από την αμαρτία, λοιπόν, αυτή τη φοβερή θα αφανιστεί το έθνος μας σε λίγες δεκαετίες.         

Δίδαγμα δεύτερο: Τι έκαναν ο Ιωακείμ και η Άννα μόλις έγινε η Παναγία τριών ετών ? Την πήγαν στον Ναό. Έτσι και οι γονείς των παιδιών πρέπει από μικρά να τα πηγαίνουν στην Εκκλησία. Πρέπει να κοινωνούν συχνά, να εκκλησιάζονται και από το Δημοτικό σχολείο να πηγαίνουν στο Κατηχητικό, να μαθαίνουν τις αλήθειες της πίστεώς μας οι οποίες τους βοηθούν όχι μόνο να κερδίσουν την αιώνια ζωή, αλλά τους μαθαίνουν και πώς να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της παρούσας, καθημερινής, ζωής και να διάγουν βίο αξιοπρεπή. Διότι η ανέχεια τις περισσότερες φορές, όπως και ο πλούτος, οδηγούν τον άνθρωπο σε κοινωνικά και οικογενειακά ναυάγια όταν δεν υπάρχει πίστη και σταθερές ηθικές αρχές αλλά ερμηνεύονται τα πάντα στη ζωή με τη στείρα λογική, από υπερφίαλες σκέψεις και τακτικές. Να εκκλησιάζονται, να κοινωνούν, να νηστεύουν, να λένε την αλήθεια, να είναι τίμια, να σέβονται και να βοηθούν το συνάνθρωπό τους, αλλά και να μάθουν από τους γονείς τους να πηγαίνουν σε εξομολόγο Ιερέα από την νεανική τους ηλικία. Να πηγαίνουν τα παιδιά τους κυρίως οι Ιερείς και οι θεολόγοι, που στην πλειονότητά τους δεν πάνε. Και να ανοίξουν και οι ίδιοι το στόμα τους να μιλήσουν για τον Χριστό και το Ευαγγέλιο, όχι μόνο να ασχολούνται με τις Τελετές και τις Ακολουθίες -που χρειάζονται οπωσδήποτε- αλλά δεν είναι μόνο αυτές μέσα στις υποχρεώσεις τους.

Και, τέλος, δίδαγμα τρίτο:  Τι έκαναν ο Ιωακείμ και την Άννα με την Παναγία ? Την αφιέρωσαν στον Θεό. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά: Να δίδεις στο Θεό το δώρο που σου έδωσε για να χαρείς και να γευτείτε μαζί τη θέωση, να υπηρετεί Εκείνον και να οδηγήσει και άλλες ψυχές στη θέωση, στην αγιότητα, στον δρόμο του Θεού. Και πρώτα- πρώτα εσένα, τον γονιό του. Παλαιότερα θεωρείτο -και δικαίως- ιδιαίτερη ευλογία Θεού να προσφέρει μια οικογένεια ένα ή περισσότερα παιδιά της στην Εκκλησία, είτε ως Ιερείς είτε ως Μοναχούς είτε ως Ιεροκήρυκες. Σήμερα, εάν επιχειρήσει κάποιος κάτι τέτοιο τους πιάνει πανικός. Και ξεχνούν ότι τα παιδιά δεν είναι δικά τους, αλλά του Θεού που τους τα εμπιστεύτηκε και ανά πάσα στιγμή μπορεί να τους τα πάρει ποικιλοτρόπως. <<Ο Κύριος έδωκεν ο Κύριος αφείλετο. Ως τω Κυρίω έδοξε ούτω και εγένετο>>, ο Κύριος τα δίνει και ο Κύριος τα παίρνει. Όποτε θέλει, όπως θέλει, ανά πάσα στιγμή. Καλύτερα να πάει κάποιος στον Παράδεισο και να ζήσει λίγο παρά να ζήσει πολύ (επί της γης) και να τον χάσει. Μπορεί ανθρώπινος νους να κατανοήσει τούτο το γεγονός ? Εάν μπορέσει, μόνο με τη χάρη του Θεού- δια της πίστεως, να είστε σίγουροι ότι θα θελήσει όλα του τα παιδιά να υπηρετήσουν τον Θεό. Μακάρι, χίλιες φορές μακάρι, ένα από τα παιδιά μου, αν όχι όλα, να υπηρετήσει τον Θεό.

Αδελφοί μου, αυτή είναι η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου και αυτά είναι, σε γενικές γραμμές, τα διδάγματα που προκύπτουν από την μεγάλη αυτή πανήγυρη. Τα παιδιά, η ευλογία του Θεού στα σπιτικά μας, να οδηγούνται διαρκώς και επιμελώς στην Εκκλησία, στον δρόμο του Θεού. Μόνον τότε θα μπορούμε να έχουμε ελπίδα για το αύριο, ανάσα για το μέλλον. Μόνον τότε θα μπορούμε να μιλάμε για κοινωνία ανθρώπινη. Λαός δίχως Χριστό και Ορθοδοξία είναι λαός γυμνός, ρακένδυτος, ανίσχυρος, έρμαιο και βορά των ξένων και των εχθρών του. Ενώ λαός με Χριστό και Ορθοδοξία, ακόμη και μέσα σε οικονομική ένδεια και ανέχεια, είναι λαός οπλισμένος με ψυχική δύναμη και αγιοσύνη, ικανός να αντιμετωπίσει τις μεγαλύτερες προκλήσεις και δυσκολίες της ζωής, έτοιμος να ριχτεί στη μάχη και να νικήσει. Αμήν.-

 

Χίος,  21  Νοεμβρίου  2013

Γεώργιος  Φωτ.  Παπαδόπουλος

Κήρυξ  του  θείου  λόγου