Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013


Σιωπὴ εἶναι


Τοῦ Ἀρχιμ. π. Ἀντωνίου Ρωμαίου

Σιωπὴ εἶναι ἡ πιὸ γόνιμη μήτρα γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ Πνεύματος.

Τὸ νὰ σιωπᾶς μὲ γνώση σημαίνει ὅτι ἔχεις δουλέψει πολὺ στὸν ἑαυτό σου.

Τὸ νὰ σιωπᾶς ὅταν εἶσαι ἄδειος, εἶναι φρόνηση· τὸ νὰ σιωπᾶς ὅμως ὅταν εἶσαι γεμάτος, εἶναι ἁγιότης.

Ἕνα λεπτὸ σιγῆς τοῦ σοφοῦ ἀντιρροπεῖ πρὸς χιλιάδες ὧρες μωρολογίας δοκησισόφων.

Ἡ σιωπὴ ποὺ γεμίζει μὲ τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ γεννᾶ τοὺς πιὸ σωστοὺς διαλόγους.
 
Ἡ σιωπὴ ποὺ εἶναι γεμάτη ἀπὸ ἐμπαθῆ ἀναβρασμὸ τῆς ψυχῆς, γίνεται πρόδρομος σατανικῆς κυριαρχίας.

Ἡ ἀσκητικὴ σιωπὴ -προσπάθεια γεμάτη πόνο καὶ κόπο- μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου μετρατρέπεται ἀπὸ ἐπίπονα δεσμὰ σὲ φτεροῦγες ἀνατάσεως καὶ σὲ στρωμνὴ ἀναπαύσεως.

Ἡ σιωπὴ τοῦ μοχθηροῦ ἀρχίζει μὲ εὐγένεια καὶ τελειώνει μὲ δολοφονικὴ ἐνέργεια.

Ἡ σιωπὴ ποὺ ἐπικαλύπτει ἐμπάθεια ὁμοιάζει πρὸς ἁγιόμορφο πόρνη.

Τὸ νὰ σιωπᾶς ἀπὸ ἀμέλεια ἢ τεμπελιὰ δείχνει ὅτι ἔχεις συνθηκολογήσει μὲ τὸν διάβολο.

Τὸ νὰ σιωπᾶς ἀπὸ ἀπογοήτευση φανερώνει τὴν αἰχμαλωσία σου σὲ σατανοκίνητες σκέψεις.

Τὸ νὰ σιωπᾶς ὅταν μπορεῖς νὰ πεῖς πολλὰ δὲν εἶναι δειλία ἀλλὰ γενναιότητα.

Τὸ νὰ σιωπᾶς «ὅταν δὲν ἔχεις τί νὰ πεῖς» εἶναι ἀγαθόμορφη δειλία.

Τὸ νὰ σιωπᾶς μπροστὰ στοὺς «Πιλάτους» φανερώνει διάθεση Χριστομιμήτου ζωῆς.

Τὸ νὰ σιωπᾶς γιατί «εἶσαι νεκρὸς γιὰ τὸν κόσμο» σημαίνει ὅτι προγεύθηκες τὴ δύναμη τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.

Τὸ νὰ σιωπᾶς, τέλος, ὅταν ὁ σταυρὸς εἶναι στοὺς ὤμους σου ἢ ὅταν σὺ εἶσαι πάνω στὸ «σταυρό», αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἔχεις ἤδη εἰσέλθει στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

kai agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου