Ένα κερί αναμμένο στο άφιλο σκοτάδι, μία αναδυόμενη προσευχή στη σιγαλιά της νύχτας

Ξεχάσαμε τις αμαρτίες μας και πολλοί βαλθήκαμε,να ερμηνεύουμε με βουλιμία τα ουράνια, πνευματική αντίθεση στην αντιφατική ζωή μας, τί πλάνη, ν' αγωνίζεται κάποιος σθεναρά, να εντρυφήσει στην Πατερική διδασκαλία και συνάμα, να στέκει γυμνός από θεοδώρητες αρετές,να θελγόμαστε από τα υπερκόσμια και ν΄αποστρεφόμαστε ακουσίως τα πνευματικά εγκόσμια, πολλοί λησμονούμε τον καθημερινό καλλωπισμό της αμαρτόφρονης ψυχής μας, μισακόλουθοι και ανακόλουθοι στις πνευματικές μας ανάγκες, χαριεντιζόμαστε εωσφορικά στις αναγνωστικές μας κατακτήσεις, δυστηχώς, η γνώση από μόνη της είναι βιβλίο που διαβάστηκε, αλλά, ποτέ δεν πραγματώθηκε,μια ψεύτικη,πλαστικοποιημένη κούκλα που θεάται σε μια πολύχρωμη βιτρίνα,αλλά δεν έχει λόγο να μιλήσει,γιατί απλά, δεν υπάρχει Θεός να κατοικήσει, καθαίρει η προσευχή ψυχή μου, υπερβατική ανάσα σε ακατάληπτους χώρους,νοερή μετάθεση του νου, εκεί που ψάλλουν αναρίθμητες χορωδίες αγγέλλων, ανάμεσα σε νεφέλες θυμιαμάτων, που εκχέονται από τα στόματα ορθοπραττούντων χριστιανών, αυτοί που μαντρώνουν με ταπεινά λιθάρια το ποίμνιο του Χριστού, είμαστε απίστευτα μικροί στην απεραντοσύνη του Παντοκράτορος Θεού και απίστευτα μεγάλοι στην μικρότητα ττης φθίνουσας ελαχιστότητάς μας,ένας μαύρος κόμπος η χαρά μου κι ένα τρεμάμενο δάκρυ η ελπίδα μου, την κάρφωσα στην υποκρίνουσα, δονκιχωτική παρουσία μου, για να σκέφτομαι,πως στον επόμενο τόνο μπορεί να μην υπάρχω, προσευχηθείτε,είναι το καλύτερο αναλγητικό για την ψυχή μας και το καλύτερο αντισηπτικό για τους δυσώδεις λογισμούς μας, η πιο ιδεατή στιγμή της ημέρας είναι η ώρα της προσευχής το βράδυ, όταν απομονώνεσαι από τις έρπουσες ερινύες και τους ενδόμυχους λογισμούς, σ' ένα ησυχαστικό δωμάτιο που στεγάζει τον εκχεόμενο πόνο και την αιμορραούσα αμαρτία,ένα μελισσοκέρι αναμμένο στο άφιλο σκοτάδι, που γίνεται αδελφός στην πάσχουσα ψυχή και στο ανείπωτο δέος, όταν ανάμεσα στσ τριζοβολήματα της λάμψης και τις αντανακλάσεις του φωτός, γονατίζεις στην αναστημένη ελπίδα και στην ηττοπάθεια του αντάρτη Εγώ, πώς να κρυφτείς πίσω από ένα ταπεινό απόδειπνο, πώς να μην κλάψεις σ' ένα κατανυκτικό Μεσονυκτικό, άλλοι φοβούνται τον Μεγάλο Αδελφό, αλλά δεν τρέμουν στην θωριά ενός Παντοκράτορος Χριστού, άλλοι ντρέπονται τα αδηφάγα μάτια του κόσμου, αλλά θρασύδειλα παίζουν την παντομίμα μπροστά στα μάτια του Θεού.

Γιώργος Δημακόπουλος

Πηγή: Αγιοκυπριανίτης

to diavasame sto istologio agiosdimitrios.kouvaras.blogspot.com

16 Μαρτίου 2014 - Κυριακὴ Β΄ τῶν Νηστειῶν

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀριθμὸς 11

Κυριακὴ Β΄ τῶν Νηστειῶν

16 Μαρτίου 2014

Μάρκου β, 1-12

Ζωηφόρα ἦταν τὰ μηνύματα ποὺ ἀντλήσαμε τὴν περασμένη Κυριακὴ ἡ ὁποία ἦταν ἀφιερωμένη στὸ θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας. Σὲ συνέχεια τῶν ψυχωφελῶν αὐτῶν μηνυμάτων, ἡ δεύτερη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἔρχεται μὲ τὰ ξεχωριστά της ἀλλὰ καὶ πνευματοφόρα μηνύματά της νὰ μᾶς τροφοδοτήσει γιὰ νὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγῶνα μας, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ συνάντηση μὲ τὸν Ἀναστημένο Χριστό. Μάλιστα γιὰ νὰ μᾶς ἐνισχύσει στὴν πορεία μας, ἡ Μητέρα μας Ἐκκλησία προβάλλει τὴ μεγάλη μορφὴ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ὁ ὁποῖος ὄρθωσε τὸ πνευματικὸ ἀνάστημά του ἀπέναντι σὲ ὅλους ἐκείνους ποὺ ἐπιχειροῦσαν νὰ διασαλεύσουν τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως καὶ νὰ διαβρώσουν τὸ οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Γρηγόριος γεννήθηκε στὴν Μικρὰ Ἀσία τὸν 14ο αἰῶνα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἦλθε στὴν Κωνσταντινούπολη προσφυγόπουλο κυνηγημένο ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Διακρίθηκε στὶς σπουδές του στὸ Πανεπιστήμιο, σὲ σημεῖο ποὺ ὅλοι οἱ διανοούμενοι τοῦ Βυζαντίου ἔτρεφαν μεγάλη ἐκτίμηση στὸ πρόσωπο τοῦ Γρηγορίου, ὄχι μόνο γιὰ τὴ λαμπρή του σκέψη ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν ἀδαμάντινο χαρακτῆρα του. Ἡ ἀνάδειξη τοῦ Γρηγορίου συνδέεται περισσότερο μὲ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ ἐπικίνδυνου μὲ τὶς πλάνες του γιὰ τὴν Ἐκκλησία, Βαρλαὰμ τοῦ Καλαβροῦ. Συγκεκριμένα ὁ Βαρλαὰμ ἰσχυριζόταν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ γνωρίσει τὸν Θεὸ καὶ πολὺ περισσότερο νὰ ἑνωθεῖ μαζί Του. Ἦταν τότε ποὺ ὕψωσε τὸ πνευματικὸ ἀνάστημά του ὁ Γρηγόριος.

Ὁ μεγάλος αὐτὸς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας συγκεφαλαίωσε ὅλη τὴν πατερικὴ παράδοση καὶ τὴν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας σὲ μία μεγαλειώδη σύνθεση. Ὁ Θεὸς ὑπάρχει κατὰ δύο τρόπους, κατὰ τὴν Οὐσία Του καὶ κατὰ τὶς θεῖες καὶ ἄκτιστες ἐνέργειές Του. Σίγουρα ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ γνωρίσει τὴν Οὐσία τοῦ Θεοῦ. Μπορεῖ ὅμως νὰ γνωρίσει καὶ νὰ ἑνωθεῖ μάλιστα μαζί Του μέσα ἀπὸ τὶς θεῖες καὶ ἄκτιστες ἐνέργειές Του. Ὅπως δηλαδὴ παραχώρησε ἡ ἀγάπη του νὰ ἀποκαλύπτεται στὴ Δημιουργία, στὴν Ἱστορία, στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Μέσα ἀπὸ τὴ Δημιουργία γνωρίζουμε τὸν Θεὸ ὡς πηγὴ σοφίας καὶ ὡραιότητας. Στὴν Ἱστορία τὸν γνωρίζουμε μέσα ἀπὸ τὶς θαυμαστὲς ἐνέργειές του. Καὶ φυσικὰ πολὺ περισσότερο γνωρίζουμε τὸν Θεὸ στὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας. Στὴν Ἐκκλησία ἀκόμα, ὁ Θεὸς γίνεται γιὰ μᾶς Ἄρτος καὶ Οἶνος, γεύση καὶ τροφή, χάρη, φῶς καὶ ἁγιασμός. Οὐσιαστικὰ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς μὲ τὴ διδασκαλία του, παρακινεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀκολουθήσει μία πορεία ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἕνωσή του μὲ τὸν Θεό, μέσῳ τῆς Μυστηριακῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας.

Μὲ τὴ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου συνάπτεται ἄμεσα καὶ ἡ Εὐαγγελικὴ περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα. Φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴ διήγηση ὅτι ἡ προσωπικὴ συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ Χριστό, ποὺ διέρχεται σίγουρα μέσῳ τῆς πίστεως, εἶναι ἡ δυνατότητα μετοχῆς του στὴ ζωὴ τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ποὺ ἀποτυπώνει τὴν προοπτικὴ θέωσης τοῦ ἀνθρώπου. Ὅπως μποροῦμε νὰ διακρίνουμε, ὁ Χριστὸς προσφέρει συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν ὅταν ὁ ἄνθρωπος, ὅπως ὁ παραλυτικός τῆς περικοπῆς, εἶναι ἀνοικτὸς καὶ ἀποδέχεται τὴν κοινωνία τῆς ἀγάπης του. Μὲ τὴ θεϊκὴ προσταγὴ του ὁ Κύριος, «ἔγειρε, ἄρον τὸν κράββατόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκον σου», βοηθεῖ τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀνακαλύψουν τὴν πατρική του ἀγάπη.

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ἰσχυρὴ εἶναι ἡ βάση τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης μας ὅπως ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴν θεραπεία τοῦ Παραλυτικοῦ ἀλλὰ καὶ μέσα ἀπὸ τὴ διδασκαλία, τὴν ἁγιότητα καὶ τὸ ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τὸ ἅγιο παράδειγμα τοῦ ὁποίου μᾶς παρακινεῖ νὰ προσβλέπουμε στὰ πιὸ ἱερὰ πνευματικὰ ἀνεβάσματα. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

9 Μαρτίου 2014 - Κυριακὴ Α΄ τῶν Νηστειῶν (τῆς Ὀρθοδοξίας)

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀριθμὸς 10

Κυριακὴ Α΄ τῶν Νηστειῶν (τῆς Ὀρθοδοξίας)

9 Μαρτίου 2014

Ἰωάννου α, 44-52

Ὅπως γνωρίζουμε, κάθε Κυριακή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἀνοίγει μπροστὰ μας θέματα στὰ ὁποῖα ὁ πιστὸς καλεῖται νὰ ἐντρυφήσει καὶ νὰ ἀντλήσει πλούσια πνευματικὰ ἐφόδια. Τὴ σημερινή, τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, ἡ Ἐκκλησία μας πανηγυρίζει τὸν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας.

Θυμόμαστε τὴν μέρα αὐτὴ τὴ νίκη ἐναντίον τῶν εἰκονομάχων, μίας αἵρεσης μὲ πολὺ ἐπικίνδυνες πλάνες οἱ ὁποῖες οὐσιαστικὰ συνίστανται στὴν ἀμφισβήτηση τῆς Ἐνανθρώπησης τοῦ Κυρίου μας. Αυτό σήμαινε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν μποροῦσε νὰ σωθεῖ καὶ νὰ ἐγκολπωθεῖ τὰ αἰώνια μηνύματα τῆς αἰώνιας ἀλήθειας τοῦ Κυρίου μας.

Ἡ νίκη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας σηματοδοτεῖται μὲ τὴν ὁριστικὴ ἀναστήλωση καὶ τὴν προσκύνηση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων μὲ τὴν Σύνοδο ποὺ ἔγινε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 843 μ.Χ.  Πληροφοριακὰ σημειώνουμε ὅτι ἡ σχέση τῆς γιορτῆς αὐτῆς μὲ τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶναι ἀπὸ μιὰ ἄποψη ἱστορική. Ὁ πρῶτος θρίαμβος τῆς Ὀρθοδοξίας ἔγινε εἰδικὰ αὐτὴ τὴν Κυριακή. Οἱ ἅγιοι Πατέρες μας μὲ τὴ Θεία σοφία ποὺ τοὺς διέκρινε τοποθέτησαν τὴν Κυριακὴ αὐτὴ τὴν νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας, γιὰ νὰ μποροῦν οἱ πιστοὶ νὰ ἀντλήσουν ἀπὸ αὐτὴν τὰ ἀπαραίτητα πνευματικὰ ἐφόδια, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς συνοδεύουν στὴν μεγάλη ὁδοιπορία τους πρὸς συνάντηση μὲ τὸν ἀναστημένο Χριστό.

Ἀκριβῶς Ὀρθοδοξία σημαίνει τὴ σωστὴ Πίστη. Εἶναι μία πολὺ βασικὴ προϋπόθεση στὸν ἀγῶνα τοῦ πιστοῦ ποὺ διεξάγει τὴν περίοδο αὐτὴ γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἀνεβεῖ σὲ ἀνώτερες πνευματικὲς κορυφές, μὲ φόντο τὶς ἀρετὲς ποὺ μπορεῖ νὰ ἀποκτήσει μέσα ἀπὸ τὸ στάδιο τοῦ ἀγῶνα του. Τὴ σωστὴ πίστη μᾶς τὴν δίνει μόνο τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας. Μόνο ὅταν ἀναζητήσουμε εἰλικρινὰ καὶ γνωρίσουμε πραγματικὰ τὸν Χριστὸ καταξιώνεται ἡ ζωή μας. Μόνο ἡ συνάντηση καὶ ἡ προσωπικὴ σχέση μας μὲ τὸν Κύριο μπορεῖ νὰ ἀναπαύει τὴν ὕπαρξή μας. Μᾶς τὸ βεβαιώνουν τὰ νέφη τῶν Μαρτύρων, τῶν Ὁσίων, τῶν Πατέρων καὶ τῶν Διδασκάλων ποὺ ἀγωνίστηκαν μέχρι θανάτου γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη. Αὐτοὺς τιμοῦμε σήμερα, τὴν Κυριακή της Ὀρθοδοξίας καὶ θυμόμαστε τὰ κατορθώματά τους.

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ὁ σημερινὸς ἑορτασμὸς τῆς Ἐκκλησίας μας ἀλλὰ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας μας, μᾶς ὑπενθυμίζει καὶ τὸ χρέος ποὺ ἔχουμε ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, νὰ ὑπηρετοῦμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις τὴν ἀλήθεια τοῦ Κυρίου  μας. Νὰ ἐναποθέτουμε μὲ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη τὸν ἑαυτό μας στὴν προοπτικὴ ποὺ διανοίγει γιὰ τὴ σωτηρία μας. Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ἐξαντλεῖται μόνο σὲ φραστικὲς διατυπώσεις ἀλλὰ ἐπεκτείνεται καὶ στὴ δυναμικὴ ἔννοια τῆς ὀρθοπραξίας, ποὺ ἐξυπακούει τὴν μετουσίωση σὲ καθημερινὴ πράξη ζωῆς τῆς ἀλήθειας τῆς Ἐκκλησίας μας.  Ὁ θρίαμβος αὐτῆς τῆς ἀλήθειας μᾶς ἐπιφορτίζει μὲ μεγάλες εὐθύνες νὰ ἀνταποκριθοῦμε κι ἐμεῖς στὸ ἱερὸ χρέος τῆς διάδοσής της σὲ ὅλο τὸν κόσμο.

Γιὰ νὰ τὸ ἐπιτύχουμε ὅμως αὐτό, ἀπαιτεῖται ὁλόκληρη ἡ ζωή μας νὰ μεταβάλλεται σὲ καθημερινὴ ζωντανὴ μαρτυρία ποὺ νὰ ἐκπέμπει στὶς συχνότητες τοῦ ἰσχυροῦ παραδείγματος, ὅπως αὐτὸ ἐκπηγάζει μέσα ἀπὸ τὴν πραγματικότητα τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὁ θρίαμβος τῆς Ὀρθοδοξίας λειτουργεῖ τελικὰ ὡς πρόκληση γιὰ νὰ ἀκτινοβολεῖ ἡ παρουσία της μέσα ἀπὸ τὶς δικές μας ὑπάρξεις καὶ νὰ μεταγγίζει αἰώνια μηνύματα σὲ ὅλον τὸν κόσμο. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Η δύναμη της ησυχίας

Η δεύτερη Κυριακή των νηστειών, ως συνέχεια της πρώτης, είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά που η σοφία, η αγιότητα και ο αγώνας του οδήγησαν την εκκλησία σε ένα νέο θρίαμβο ενάντια σε μια νέα αίρεση.

Ο αιρετικός Βαρλαάμ δίδασκε ένα Θεό που κατανοείται και αναλύεται με τη χρησιμοποίηση του λογικού μας. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς μιλούσε για ένα Θεό που κατανοείται εμπειρικά και όχι διανοητικά, που ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ στο χώρο της καρδιάς, γι’ αυτό και ΔΕΝ Ανακαλύπτεται.

Ο Ησυχασμός ζωντάνευε την ορθόδοξη παράδοση και τόνιζε την εσωστρέφεια, την ησυχία και τη θέα του έσω ανθρώπου, ως μέσον για την κάθαρση από τα πάθη. Γιατί τα πάθη εμποδίζουν το φως του Χριστού να καταυγάσει την ύπαρξη και να ενωθούμε κατά χάρη με το θεό μας.

Σ’ ένα κόσμο που τρέχει, που αγχώνεται και συγχύζεται, που θεωρείται ότι η ευτυχία είναι αποτέλεσμα εργασίας, η διδασκαλία του Ησυχασμού είναι εξαιρετικά επίκαιρη. Γιατί μας μιλά για την ουσία της ζωής που γνωρίζεται στο βάθος της καρδιάς, όταν ο άνθρωπος ησυχάσει.
 

Η ησυχία δεν είναι, σίγουρα, αδιαφορία ή οκνηρία. Είναι κίνηση στην ακινησία της και δράση στην αδράνειά της. Ο άνθρωπος, για να ησυχάσει, πρέπει να παλέψει κυρίως με τους λογισμούς. Ξέρουμε τη δύναμη των λογισμών και το πόσο δύσκολο είναι να τους τιθασεύσεις, να τους ελέγξεις και να τους μεταβάλεις από κακούς σε καλούς. Η «ευχή του Ιησού» ή η «προσευχή της καρδιάς» ή η «νοερά προσευχή», όπως ονομάζεται το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», είναι στα χέρια μας μια μεγάλη δυνατότητα για να νικήσουμε το διάβολο, να φύγουν οι λογισμοί, να ηρεμήσουμε και, κυρίως, να προσελκύσει τη χάρη, που θα μεταποιήσει το χάος της καρδιάς μας σε Βασιλείαν Θεού ζώντος. Η προσπάθεια του ανθρώπου να προσευχηθεί, να αγωνιστεί, να στερηθεί είναι η έμπρακτη απόδειξη της θελήσεώς του να συμπορευτεί με το Θεό για να ενωθεί μαζί του.

Ευρισκόμενοι στο «στάδιο των αρετών», τη Μεγάλη Σαρακοστή, η Κυριακή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά γίνεται υπενθύμιση για την ανάγκη της εγρήγορσης. Τα πολλά και τα περιττά που ζούμε καθημερινά μας σπρώχνουν στη λήθη του «ενός εστί χρεία». Κι αυτή η λήθη, το να ξεχάσουμε γιατί δεν είναι προτεραιότητα μας, είναι, κατά τους πατέρες, θανάσιμο αμάρτημα, δηλαδή μας χωρίζει από την πηγή της ζωής.

Η εκκλησία ως μάνα, γνωρίζοντας τις αδυναμίες και αναπηρίες μας, μας καλεί, και με τη δεύτερη Κυριακή της Μ. Σαρακοστής, σε μια σταδιακή πορεία προς τη Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα. Μας προσκαλεί δηλαδή να περάσουμε από την επανάσταση στην εγρήγορση, από την επιθυμία της αλλαγής στο μέσα μας κόσμο, για να φανερώσουμε αυτό που γίναμε με το βάπτισμα: τέκνα Θεού. Γνωρίζοντάς το δε εμπειρικά, να γνωρίσουμε τη χαμένη χαρά, την εσωτερική γαλήνη, τη ζωντανή βασιλεία του Θεού μας που βρίσκεται «εντός ημών» .

Πηγή: Με παρρησία         

to diavasame sto istologio agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Β΄ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΡΗΝΑΣ

Ἀνακοίνωση

Τήν Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014 καί ὥρα 4:30 μ.μ. στόν Βυζαντινό Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας Κρήνας θά τελεστεῖ Ἀρχιερατική Ἀκολουθία τῆς Β΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΙΟΥ

ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Αν είσαι άνθρωπος, απόδειξέ το με τη διαγωγή σου. (Αρετή και Κακία)

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Όποιος θέλει, μπορεί ν’ αφήσει τη γη και ν’ ανέβει στον ουρανό. Δεν του χρειάζονται γι’ αυτό παρά προαίρεση και αρετή! «Θέλω αλλά δεν μπορώ» , λένε πολλοί, «γιατί η αρετή είναι δύσκολη». Δεν είναι καθόλου δύσκολη, αν έχεις ζήλο και πόθο Θεού.

Για συλλογίσου αυτούς που μονάζουν στα βουνά και στις ερημιές! Τι κάνουν; Αφήνουν τα σπίτια τους, τους συγγενείς τους, την περιουσία τους και κάθε άνεση, κλείνονται σ’ ένα μικρό κελλί και ταλαιπωρούν το σώμα τους με νηστεία, αγρυπνία, με σκληρές ασκήσεις. Και μη μου πεις: «Εκείνοι μπορούν να κάνουν αυτά τα πράγματα, εγώ όμως δεν μπορώ». Γιατί πολλοί μοναστές, μολονότι ήταν πιο αδύναμοι και πιο καλομαθημένοι από σένα , εντούτοις αποφάσισαν να ζήσουν τη σκληρή παραχωρητική ζωή. Θα μου πεις ακόμα πως ο αγώνας αυτός είναι τόσο μεγάλος, που δεν τον αντέχουν όλοι; Τότε, λοιπόν, κάνε έναν αγώνα μικρότερο, επιδίωξε άσκηση και αρετή κατώτερη.

Δεν μπορείς να ξοδεύεις τα χρήματά σου για τους φτωχούς; Τουλάχιστον μην αρπάζεις όσα ανήκουν σε άλλους. Δεν μπορείς να νηστεύεις; Τουλάχιστον μη ρίχνεσαι στις υλικές απολαύσεις. Δεν μπορείς να δίνεις ευχές σ’ αυτούς που σε βρίζουν; Τουλάχιστον υπόμεινε τις βρισιές με σιωπή και μακροθυμία. Δεν μπορείς να ευεργετείς αυτούς που σε βλάπτουν; Τουλάχιστον μην τους εκδικείσαι.

Ο Χριστός έπαθε τόσα για χάρη σου, όντας αθώος και αναμάρτητος. Κι εσύ δεν θέλεις να πάθεις τίποτα για χάρη Του, ή μάλλον για τη δική σου ψυχική ωφέλεια και σωτηρία; Πώς, λοιπόν, θα παρουσιαστείς μπροστά Του την ημέρα της Κρίσεως; Τι απολογία θα δώσεις για την παράβαση των εντολών Του; Μην εξαπατάς τον εαυτό σου λέγοντας: «Ας απολαύσω τώρα τις ηδονές της ζωής, ας αδικήσω τον συνάνθρωπό μου, ας εκδικηθώ τον εχθρό μου, ας κάνω κάθε αμαρτία, και στα γεράματά μου θα μετανοήσω» .Πες μου, ποιος σε βεβαίωσε ότι θα ζήσεις τόσο πολύ; Δεν βλέπεις πόσους νέους επισκέπτεται καθημερινά ο θάνατος; Μα κι αν πεθάνεις σε μεγάλη ηλικία, πώς θ’ αντικρίσεις τότε τον Κύριο, έχοντας για μιαν ολόκληρη ζωή περιφρονήσει Εκείνον και υπηρετήσει τον διάβολο;

Ο Δημιουργός σ’ έκανε ανώτερο απ’ όλα τα κτίσματα∙ σ’ έκανε άνθρωπο. Γιατί γίνεσαι προδότης της θείας ευεργεσίας και καταφρονητής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας; Γιατί εξομοιώνεις τον εαυτό σου με άλογο ζώο, με πλάσμα δίχως αθάνατη ψυχή, εσύ που σε άλογα ζώα δίνεις ανθρώπινες ιδιότητες; Να, στον παπαγάλο, ύστερ’ από κατάλληλη εκγύμναση, δίνεις ανθρώπινη λαλιά. Στο λιοντάρι, με επιδέξια αγωγή, δίνεις ανθρώπινη ημερότητα. Και τα πιο άγρια θηρία μπορείς να τα δαμάσεις. Πώς, λοιπόν, γίνεσαι δούλος των άγριων και άλογων παθών, που βρίσκονται μέσα σου;

Αν είσαι άνθρωπος , απόδειξέ το με τη διαγωγή σου. Πλάστηκες σύμφωνα με την εικόνα και την ομοίωση του Θεού. Και αφού Εκείνος είναι άγιος, πρέπει να είσαι κι εσύ. Έτσι πρόσταξε ο ίδιος ήδη από τα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης. «Να είστε άγιοι, γιατί και εγώ, ο Κύριος και Θεός σας, είμαι άγιος» ( Λευιτ. 11:44 ) . Πώς όμως θα φτάσεις στην αγιότητα; Τηρώντας τις θείες εντολές, όλες τις εντολές και όχι μία ή δύο μόνο. Γιατί όπως δεν μπορεί να παραχθεί μουσική από έναν κιθαριστή, αν αυτός χρησιμοποιεί μία μόνο χορδή της κιθάρας του και όχι όλες, έτσι δεν μπορεί ν’ αποκτηθεί και αρετή από ένα χριστιανό, αν αυτός τηρεί μία μόνο εντολή και όχι όλες. Τι θα κερδίσει εκείνος που δίνει ελεημοσύνη, με χρήματα όμως που αποκτάει άνομα; Τι θα κερδίσει εκείνος που αποκτάει χρήματα με τρόπο τίμιο, ελεεί όμως επιδεικτικά, για να τον βλέπουν και να τον επαινούν οι άνθρωποι; Τι θα κερδίσει εκείνος που δεν ελεεί επιδεικτικά, υπερηφανεύεται όμως εσωτερικά για τις αγαθοεργίες του; Τι θα κερδίσει εκείνος που δεν υπερηφανεύεται, παραδίνεται όμως στη λαιμαργία, την ασέλγεια και τιε άλλες ηδονές; Και τι θα κερδίσει εκείνος που δεν παραδίνεται στις ηδονές, είναι όμως δούλος της φιλαργυρίας;

Ας αγωνιζόμαστε , λοιπόν, να τηρούμε όλες τις εντολές και ν’ αποκτούμε όλες τις αρετές. Σ’ αυτόν τον αγώνα αποτελεσματική βοήθεια μας προσφέρουν οι ενάρετοι και φιλάγαθοι άνθρωποι, που με τις καλές συμβουλές και το ωφέλιμο παράδειγμά τους μας παρακινούν σε άγια ζωή. Γι’ αυτό ,άλλωστε, ο Θεός μας έβαλε στον ίδιο κόσμο με όλους, κακούς και καλούς, για να μειώνεται η αχρειότητα των πρώτων από την συναναστροφή τους με τους δεύτερους. Έτσι, ενώ οι καλοί είναι διπλά αξιοτίμητοι, επειδή και το δρόμο της αρετής ακολουθούν αλλά και από τη συναναστροφή τους με τους κακούς δεν ζημιώνονται, οι αμετανόητοι κακοί είναι διπλά αξιοτιμώρητοι, επειδή και το δρόμο της κακίας ακολουθούν αλλά και από τη συναναστροφή τους με τους καλούς δεν ωφελούνται.

Δυστυχώς, όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι ζηλεύουν όχι τους καλούς αλλά τους κακούς- τους πονηρούς και πανούργους, τους διπλοπρόσωπους και ραδιούργους, τους πλεονέκτες και συμφεροντολόγους- επειδή είναι ικανοί για όλα, επειδή, βλάπτοντας και αδικώντας αδίστακτα τους άλλους, αποκτούν πλούτο ή αναρριχώνται σε αξιώματα. Αυτούς, όμως, αντί να τους ζηλεύουν , θα έπρεπε να τους λυπούνται, γιατί στην πραγματικότητα βλάπτουν τον εαυτό τους και όχι τους άλλους. Ολέθριο, βλέπεις, δεν είναι το να αδικείται κανείς, αλλά το να αδικεί. Ο Θεός δεν είναι άδικος. Έτσι, είτε σ’ ετούτη τη ζωή είτε στην άλλη, η αδικία πληρώνεται όσο της πρέπει, όπως άλλωστε και η αρετή…

Γνώρισμα του αληθινού ανθρώπου, που έχει πλαστεί σύμφωνα με την εικόνα του Θεού, είναι το να μοιάζει στον Πλάστη του και να Τον ευαρεστεί. Όποιος, λοιπόν, δεν θέλει ούτε ν’ ακούσει για το πώς θα ευαρεστήσει το Θεό, μπορεί να λέγεται άνθρωπος; Κάθε άλλο. Θηρίο μάλλον πρέπει να λέγεται. Και σκέψου πόσο φοβερό κατάντημα είναι, ενώ ο Χριστός θέλει από ανθρώπους να μας κάνει όμοιους με τους αγγέλους, ή καλύτερα όμοιους με τον Ίδιο, εμείς ούτε καν άνθρωποι να μη μένουμε, αλλά να γινόμαστε θηρία. Γιατί θηρίων γνωρίσματα είναι η αλόγιστη υποδούλωση στα ένστικτα, η αρπακτικότητα, η σκληρότητα, η καταφρόνηση των εντολών του Θεού. Ανθρώπων γνωρίσματα, από το άλλο μέρος, είναι η έλλογη κυριαρχία πάνω στα πάθη, η καλοσύνη, η ευσπλαχνία, η αποφυγή του κακού και η επιτέλεση του καλού.

Ο Θεός έβαλε μέσα στον άνθρωπο τον νόμο, τη συνείδηση, που τον πληροφορεί ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό. Γι’ αυτό και όσοι αμαρτάνουν, από συναίσθηση ενοχής και ενδόμυχη ντροπή δεν θέλουν να χαρακτηρίζονται με το όνομα των κακών τους πράξεων. Αν, λ.χ. φωνάξεις , «Μοιχέ!» , σ’ έναν άνθρωπο που μοιχεύει θα του κακοφανεί, μολονότι ευχαριστιέται όταν διαπράττει τη μοιχεία…

Καμία κακία , άλλωστε δεν εμφανίζεται με το αληθινό της πρόσωπο. Πάντα δανείζεται τη μορφή κάποιας αρετής. Όταν ο ψεύτης λέει ψέματα , υποκρίνεται ότι λέει την αλήθεια. Όταν ο δολερός ραδιουργεί ,προσποιείται τον έντιμο και ειλικρινή. Και όταν ο συκοφάντης διαβάλλει, υποστηρίζει πως οι κατηγορίες του είναι βάσιμες…

«Και γιατί δεν αφανίζει τους κακούς, που δημιουργούν τα σκάνδαλα, ώστε να μη βλάπτονται οι υπόλοιποι;», ρωτάνε μερικοί. Επειδή από τα σκάνδαλα βλάπτονται μόνο οι κακοπροαίρετοι και από την ξένη κακία επηρεάζονται μόνο οι εθελόκακοι. Άλλωστε, αν ο Θεός αφάνιζε τους κακούς, τότε κανένας μας δεν θα γλύτωνε. Τη δική μας κακία, όμως, δεν τη βλέπουμε, γι’ αυτό και δεν μετανοούμε, δεν διορθωνόμαστε, δεν αγιαζόμαστε. Την κακία των άλλων μόνο παρατηρούμε, σχολιάζουμε και καταδικάζουμε, ξεχνώντας πως ο Κύριος δεν θα μας ζητήσει λόγο την ημέρα της Κρίσεως για τα έργα των συνανθρώπων μας, μα για τα δικά μας έργα.

Ας εγκαταλείψουμε , λοιπόν, χωρίς καθυστέρηση ή αναβολή τον ψυχόλεθρο δρόμο της κακίας και ας τραβήξουμε τον ψυχοσωτήριο δρόμο της αρετής, γιατί έτσι και στην πρόσκαιρη τούτη ζωή θα έχουμε την ευλογία του Θεού και στην άλλη ζωή θ’ απολαύσουμε τα άφθαρτα αγαθά της βασιλείας Του.

Πηγή: Από το βιβλίο: "Θέματα Ζωής" Β', Ιερά Μονή Παρακλήτου, Εξομολογεῖσθε τῶ Κυρίῳ

ΠΗΓΗ : agios.dimitrios.kouvaras.blogspot.com

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 611/219/7-3-2014 ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΙΣ

Ἀ­ριθμ. Πρωτ. 611

Ἀ­ριθμ. Δι­εκπ. 219 

Ἐν Χί­ῳ τῇ 7ῃ Μαρτί­ου 2014

Μνήμη Λαυρεντίου Μεγάρων, Παύλου, Ἐφραίμ & Ἐλπιδίου

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Πρός

Τόν Ἱ­ε­ρόν Κλῆ­ρον

τῆς κα­θ’ ἡ­μᾶς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως

Διά τοῦ πα­ρόν­τος, γνω­ρί­ζο­μεν ὑ­μῖν, ὅ­τι τήν Πέμπτην 20ήν Μαρτίου ἐ.ἔ., θέ­λει τε­λε­σθῆ Προηγιασμένη Θεί­α Λει­τουρ­γί­α εἰς τόν Ἱ­ε­ρόν Να­όν Ἁγίου Γεωργίου Νενήτων, με­τά τό πέ­ρας τῆς ὁ­ποί­ας θά πραγ­μα­το­ποι­η­θῇ ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΙΣ. 

Ὅ­θεν, πα­ραγ­γέ­λο­μεν ὑ­μῖν, ὅ­πως προ­σέλ­θη­τε καί συμ­με­τά­σχητε εἰς τήν ἐν λό­γῳ Σύ­να­ξιν.

Ἐντολῇ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Ὁ Πρωτοσύγκελλος

Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος Κ. Λιαδῆς

ΠΗΓΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Μ.ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ